در سال 1945، 37 كشور اساسنامه يونسكو را به
امضاء رساندند. اين اساسنامه بعداً در سال 1946 مورد امضاء بيست
كشور ديگر قرار گرفت و بدين ترتيب اين تعداد از اعضاء نخستين
بنيانگذاران سازمان آموزشي، علمي، فرهنگي ملل متحد شدند. تا
سال 1950 تعداد اعضا يونسكو به 59 عضو رسيد و در سال 1954 اتحاد
جماهير شوروي سابق به عنوان هفتادمين عضو به اين سازمان پيوست.
بين سالهاي 1960 و 1962 در پي فرايند استعمارزدايي
24 كشور جديد التأسيس آفريقايي نيز به اين سازمان پيوستند. اما
در سال 1984 يونسكو يكي از اعضاي مهم خود يعني ايالات متحده
را كه بر مديريت و سياستهاي سازمان انتقاد داشت و تصميم به خروج
از آن را گرفت را از دست داد. اندكي بعد انگلستان و سنگاپور
نيز از سازمان كناره گيري كردند.
در اوايل سال 1990 فروپاشي بلوك شرق سبب ايجاد
تحولات بيشتر شد. كرسي آلمان شرقي بر اثر اتحاد با آلمان حذف
گرديد. اندكي بعد فروپاشي اتحاد جماهير شوروي سابق نيز سبب افزايش
اعضا شد و 12 عضو جديد بر اثر اين فروپاشي به سازمان يونسكو
پيوستند از جمله ارمنستان، آذربايجان، گرجستان، قزاقستان و قرقيزستان،
اندكي بعد نوبت كشورهاي يوگسلاوي سابق شد و كشورهايي نظير بوسني
هرزگوين، اسلووني و كروزني به اين سازمان ملحق شدند.
از زمان تأسيس سازمان يونسكو 10 عضو در فواصل
زماني مشخص از سازمان كناره گرفتند. به عنوان مثال آفريقاي جنوبي
در سال 1956 اين سازمان را ترك كرد و در سال 1994 بعد از حذف
نژاد پرستي دوباره ملحق شد. تمامي اين ده كشور به جز سنگاپور
دوباره به يونسكو پيوستند. انگلستان يكبار ديگر در سال 1997
عضو يونسكو شد. در اكتبر 2003 با برگشت ايالات متحده به يونسكو
تركيب اعضاي آن به 190 كشور عضو رسيد.
كليه حقوق اين پايگاه متعلق به دبيرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي مي باشد. شرايط استفاده
