سياست فرهنگي مالزي

مقدمه

كشور مالزي در قلب جنوب شرقي قارة آسيا واقع شده است.

اين كشور با مساحتي بالغ بر 758/329 كيلومتر مربع از شبه جزيره مالزي، ايالتهاي sabah و sarawk و ناحيه فدرال Labuan در ناحيه ساحلي شمال غرب جزيره Borneo تشكيل شده است.

اين دو ناحيه از طريق آبهاي درياي جنوب چين (شاخهاي از اقيانوس آرام) به مساحت 540 كيلومتر از يكديگر مجزا شده اند.

شبه جزيره مالزي با مساحتي بالغ بر 598/131 كيلومتر مربع از شمال با كشور تايلند و از جنوب با كشور سنگاپور هممرز ميباشد در حالي كه ايالت sabah با مساحت 620/73 كيلومتر مربع و ايالت sarawk با مساحتي بالغ بر 449/124 كيلومتر مربع با سرزمين kalimantan كشور اندونزي هم مرز ميباشد.

شبه جزيره مالزي از شهرهاي نام برده شده در ذيل تشكيل يافته است:

سرزمين فدرال كوالالمپور (kuala lumpur)

شهر پرليس (Perlis)

شهر پولائوپينانگ (pulau pinang)

شهر كدا (kedah)

شهر پراك (perak)

شهر سلانگور (selangur)

شهر نيجري سيميلان (Negerisembilan)

شهر ملاكا (melaka)

شهر جهور (johor)

شهر پاهانگ (pahang)

شهر ترنگوانو (Teregganu)

شهر كلانتان (kelantan)

ايالت (sabah) هم خود متشكل از 5 بخش با نامهاي:

تاوائو (Tawav) ، سانداكان (sandakan)

كودات (kudat) ، ساحل غربي (west coast) و

بخش داخلي (interior) ميباشد.

ايالت (sarawk) هم خود متشكل از 9 بخش با نامهاي:

كوچينگ (kuching) ، سري امان (sri Aman)

سيبو (sibu) ، مايري (Miri)

ساراكي (sarakei) ، ليمبانگ (limbaug)

كاپيت (kapit) ، بينتلو (Bintulu) و

كوتاساماران (kota samaran)

ميباشد.

نويسندگان تاريخ باستان از شبه جزيره مالزي تحت عنوان شبه جزيره طلايي ياد كردهاند.

مكان مركزي كشور مالزي واقع در جنوب شرقي قارة آسيا متحمل تغييرات عمده اي در زمينه هاي مختلف سياسي، اقتصادي و فرهنگي بوده است. چنين تغييراتي عمدتاً از سوي كشورهاي همسايه و همچنين از سوي غرب در طول قرنها بر اين كشور اعمال شده است.

در تاريخچة اولية كشور، شبه جزيره مالزي توسط گروه هاي كوچكي از مالزيان (malays) كه اغلب در طول سواحل دريا، دهانة رودخانه ها و كرانة رودها ميزيستهاند، اشغال شده است.

بعدها ساكنين اوليه مالزي در جهت حفظ سرزمينهاي خود به مبارزه با تجّار خارجي، مبلغيّن مذهبي عرب و تجارّ چيني و هندي پرداختند.

همچنين در همين حين مالزياييها تحت تأثير فشارهاي خارجي قدرتهاي همسايه نظير امپراطوري سري و يجايا (srivigays) با گرايش به مذهب بودا در سوماترا و امپراتوري ماجاپاهيت (majapahit) با گرايش به مذهب هندو در جاوه قرار داشتهاند.

اين دو همساية قدرتمند تأثيرات پايدار مذهبي و فرهنگي زيادي بر روي جامعه كشور مالزي از خود برجاي گذاشتند.

ساكنين ساحلي مالزي بعدها به پادشاهي قدرتمندي تحت عنوان (Melaka) بدل گشته و اين كشور به مركز اقتصادي در قرن يازدهم تبديل شد.

پس از پذيرش دين اسلام با آغوش باز از سوي حكمرانان (Melaka) اين مذهب در سرتاسر شبه جزيره مالزي گسترش يافت.

پرتغاليها در سال 1511 پادشاهي قدرتمند (Melaka) را تصرف كرده و هلنديها نيز در سال 1874 به اين كشور وارد شدند.

قوانين استعماري بريتانيا با امضاي معاهدة پانگور (pangkor) در سال 1874 بر اين كشور حكمفرما شد. امّا بعدها در سال 1957 اتحاديه مالايا (Malaya) بار ديگر استقلال يافته و با ادغام دو ايالت (sabah) و (sarawk) در سال 1963، كشور امروزي مالزي به مفهوم واقعي خود شكل گرفت. كشور مالزي سرزميني با تنوعات گوناگون نژادي، فرهنگي، زباني و مذهبي است. جمعيت اين كشور بالغ بر 21 ميليون نفر ميباشد. گروه هاي نژادي عمده در كشور مالزي عبارت از مالزياييها، چينيها و هنديها ميباشد. لازم به ذكر است كه گروه هاي نژادي نام برده شده متعلق به شبه جزيره مالزي ميباشند و اين در حالي است كه در دو ايالت (sabah) و (sarawk) گروه هاي نژادي با نامهاي:

كادازانس (kadazan) ، داياكسي (Dayaks) ، باجااوسي (Bajaus) ، ملائوس (Melanan) و موروستي (Murut) در اكثريت قرار دارند. زبان رسمي كشور مالزي زبان باهاسا مالزيا ميباشد و اين در حالي است كه گروه هاي قومي مختلف هر يك با لهجه هاي زباني مخصوص به خود به تكلّم ميپردازند.

كشور مالزي با وجود تنوعّات قومي داراي اديان مختلفي چون اسلام، بودا، هندو و مسيحيت ميباشد.

بر طبق قانون اساسي فدرال، دين اسلام به عنوان مذهب رسمي اين كشور شناخته شده، اما مذاهب گوناگون ديگر (نام برده شده در فوق) در كمال آرامش و صلح در تمامي نقاط كشور رايج ميباشند.

فرهنگ مالزيايي ارزش زيادي براي ادب و نزاكت، ميانهروي و آرامش و برقراري روابط دوستانه و موزون در ميان اعضاء خانواده، همسايگان و اجتماع قائل شده است.

از آنجايي كه مالزياييها براي تمامي عقايد و افكارات ارزش قائل گشته و به تمامي آنها احترام ميگذارند، از اين رو جشنواره هاي مذهبي و فرهنگي با عناوين جشن (kadazan) ، جشن Gawai Dayak ، جشن سال نو چينيها، جشن (Deepavali) ، جشن (Thaipusam) ، جشن (Visak Day) ، جشن كريسمس و ديگر اعياد به بهترين نحو در اين كشور برگزار ميگردد. سيستم شهرسازي تغييرات عمده اي را در تراكم جمعيت كشور مالزي به همراه داشته است، به طوري كه در سرشماري سال 1991 حدود 51% از جمعيت كشور در مناطق شهري ساكن شده و اين در حالي است كه اين ميزان در مقايسه با آمار 34% شهرنشيني در سال 1980 رشد چشمگيري در جمعيت شهر نشيني كشور را نشان ميدهد.

كشور مالزي با سرعت هر چه تمامتر از يك كشور توليد كننده عمده مواد اوليه به كشوري صنعتي مبدل گرديده است.

اقتصاد گذشته اين كشور اقتصادي كاملاً وابسته محسوب ميگشت و اين وابستگي خصوصاً در دو كالاي اساسي لاستيك و قلع به شدت به چشم مي خورد. اما امروزه اقتصاد اين كشور به بخشهاي متنوعي از توليدات گوناگون كالاها از توليدات كشاورزي و محصولات لاستيكي و چوبي گرفته تا توليدات الكتريكي نظير نيمه رساناها و مدارهاي كامپيوتري توسعهيافته است.

اين در حالي است كه صنايع روستايي نظير طراحي بر روي پارچة چيت، بافندگي، سفالگري، حصيربافي و سبدبافي و... با انواعي از طراحيهاي منحصربهفرد مالزيايي از سوي دولت مورد تشويق و حمايت قرار گرفته است.

دستورالعمل هاي كلي سياست فرهنگي

كشور مالزي كشوري با تنوعات چندگانه قومي و ميراث فرهنگي غني ميباشد.

ميراث فرهنگي اين كشور به اشكال گوناگوني نظير نسخه هاي خطي، هنرهاي دستي، مجسمه سازي، مضامين ادبي سنتي و طراحي روي پارچهها و جواهرات و... به چشم مي خورد. بخشي از ميراث فرهنگي اين كشور در كتابخانه ها، موزه ها، آرشيوها، نمايشگاههاي هنري و مراكز فرهنگي نگهداري ميشوند.

ميراث فرهنگي اين كشور همچنين در برگيرنده موسيقي و ترانههاي سنتي، شعر و آهنگ، افسانهها، گياهان دارويي سنتي و آداب و سنن گفتاري ميباشد كه از نسلي به نسل ديگر منتقل ميگردد.

دولت مالزي به مؤثر و كارآمد بودن برنامه هاي فرهنگي در جهت ارتقاء كيفيت سطوح زندگي و يكپارچهسازي ملي پي برده است. در همين راستا دولت مالزي در تلاش جهت ايجاد اتحاد ملي قابل پذيرش براي كليه ساكنين كشور، بدون در نظر گرفتن عقايد مذهبي و قومي خاصي، در طي اقدامي، از موجوديت ملي تحت عنوان ستونهاي ملي كشور نام برده و آن را تحت عنوان Rukune gara به عموم مردم معرفي نموده است.

مفاد موجود در Rukunegara به موارد ذيل تأكيد دارند:

1ـ برقراري اتحاد هر چه بيشتر در ميان ساكنين مناطق مختلف كشور.

2 ِ اتخاذ شيوه دموكراتيك در زندگي.

3 ِ ايجاد جامعه قانوني كه قادر به تقسيم عادلانه ثروت ملي ميباشد.

4 ِ برقراري نظام جمهوري و ليبرال در تمامي سنتهاي فرهنگي متنوع موجود در كشور.

5 ِ ايجاد جامعه مترقي در جهت كسب علوم تكنولوژي پيشرفته.

جهت نيل به اهداف فوق قوانين هويت ملّي موجود در Rukune gara تحت 5 اصل ذيل هدايت ميشوند:

اعتقاد به خدا ِ صداقت و وفاداري به شاه و كشور

استيلاي قانون اساسي بر كليه امور

اجراي مقررات قانوني ِ احترام متقابل، رفتار اجتماعي مناسب و اخلاقيات. از جملة اصليترين وظايفي كه فرهنگ در كشور مالزي بر عهده دارد مي توان به غنيسازي هويّت ملي ِ قوت بخشيدن به درك متقابل فرهنگي در ميان گروهها و قوميتهاي مختلف و القاء آگاهيهاي فرهنگي و هنري به تودة مردم اشاره نمود. براي نخستين بار به طور رسمي در سال 1971 سياست فرهنگي ملي كشور مالزي تنظيم گرديد.

اين سياست مشتمل بر 3 هدف كلي تحت عناوين ذيل ميباشد:

1 ِ تأكيد بيشتر بر اجراي برنامه هاي فرهنگي در جهت غناي هويت ملي 2 ِ اجراي برنامه هاي فرهنگي در جهت اتحاد و يكپارچگي ملي 3 ِ اجراي برنامه هاي فرهنگي در جهت برقراري توازن و هماهنگي قومي و نژادي در ميان كليه قوميتهاي موجود در كشور.

فرهنگ ملّي كشور مالزي همان فرهنگ مالي (Malay) ميباشد و اين در حالي است كه فرهنگهاي ديگر متعلق به گروه هاي قومي مختلف هر يك قادر به انجام فعاليت و ادامة حيات در كشور ميباشند.

تصور بر اين است كه كشور مالزي تا سال 2020 به كشوري كاملاً توسعه يافته و مترقي مبدل گردد.

اين ديدگاه بر اين نكته تأكيد دارد كه كشور مالزي در تمامي جهات توسعه خواهد يافت و به ملّتي متّحد، با تكيه بر ارزشهاي اخلاقي و معنوي و غني از اطلاعات و فرهنگ علمي و فنآوري مبدل خواهد شد.

و اين در حالي است كه كشور مالزي جهت تحقق به چنين آرمانهاي پيشبيني شده اي سعي در انجام اموري دارد كه از جمله آن اهداف مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:

1 ِ تربيت ملّت مالزيايي متحد و همبسته

2 ِ ايجاد جامعه مالزيايي توسعهيافته ِ امن و ليبرال

3 ِ پرورش و سوق دادن جامعه به سمت جامعه دموكراتيك

4 ِ ايجاد جامعهاي كاملاً اخلاقي و قومي

5 ِ ايجاد جامعهاي پرتحمّل (در مقابل مشكلات اجتماعي و اقتصادي و...) آزاد و پيشرفته و علمي

6 ِ ايجاد جامعهاي كه از لحاظ اقتصادي، عدالت اجتماعي بطور كامل در آن رعايت گردد. يعني ثروت ملي به طريقهاي منصفانه در ميان تمامي اقشار جامعه تقسيم گردد.

7 ِ ايجاد جامعهاي شكوفا با اقتصادي كاملاً پويا ِ نيرومند ِ انعطاف پذير و رقابتي

اما از ميان تمامي اين موارد در جهت نيل به جامعهاي كاملاً توسعهيافته، ارزشهاي اخلاقي، مذهبي و معنوي با تأكيد كاملاً بيشتري دنبال ميگردد و سيستم معيار مناسب سيستمي است كه در مرحلة اول بر ارزشهاي اخلاقي شامل مذهب ِ آداب و رسوم و سنتها تكيه داشته باشد.

در اين راستا ارزشهاي اخلاقي و معنوي نظير نظم و انضباط، امانتداري، سختكوشي، اتحّاد، انعطاف پذيري، استقامت، صرفهجويي و احترام به اشخاص مسنتر كه چهارچوبهاي اصلي اجتماعي جامعه مالزيايي را تشكيل ميدهند از طريق سيستم آموزشي كشور، سازمانهاي تجاري و برنامه هاي آموزشي خانواده، پيگيري و تقويت ميگردد.

لازم به ذكر است كه بيشترين برنامه ريزيها در خصوص معيارهاي اخلاقي معطوف به جوانان ميباشد. در اين راستا برنامه هاي آموزشي تحت عنوان (youth friendship progrmme) در جهت اشاعه شيوه هاي صحيح زندگي در ميان جوانان و القاء ارزشهاي مثبت در ميان آنها شكل گرفته است. علاوه بر برگزاري دوره هاي آموزشي، حوزة هنري وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي كشور اقدام به برگزاري اردوهاي اجتماعي ِ فرهنگي نموده و به تشويق و ترغيب عموم مردم و به ويژه جوانان در جهت پرداختن هر چه بيشتر به مسائل و فعاليتهاي فرهنگي نموده است.

اين گونه اقدامات و برگزاري چنين اردوهايي براي جوانان به ايجاد نسل فرهنگي خلاق و متفكر در زمينه هاي هنري و فرهنگي در درازمدت منجر خواهد شد. اين اردوها اغلب براي تمامي مقاطع سني و براي عموم مردم و اعضاي سازمانها و... در سطح استانها ِ شهرها و بخشهاي كشور برگزار ميگردند.

در حالي كه جهان پا به هزاره سوم ميگذارد يعني هزارهاي كه در آن فنآوري اطلاعاتي به عنوان اصليترين عامل جامعه جهاني مطرح ميباشد دولت مالزي نيز به طور گستردهاي سعي در ارتقاء سطح فنآوري اطلاعاتي جامعه به ويژه در ميان نسل جوان كشور دارد.

ساختارهاي سازماني و اداري

سازمانهاي دولتي و نيمه دولتي

كشور مالزي داراي حكومت دموكراسي استوار بر رأي اكثريت مردم تحت حكومت پادشاهي مشروطه ميباشد.

در اين حكومت شاه رئيس كشور ميباشد. شاه كشور براي مدت 5 سال و از ميان حكمرانان 9 ايالت كشور يعني از ميان ايالتهاي سلانگور (selangor) ، نيگري سمبيلان (Negeri sembilan) ، جهور (Johor) ، پاهنگ (Pahang) ، ترن گانو (Terengganu) و كلانتان (kelantan) انتخاب ميگردد.

در ايالتهاي ديگر كشور مالزي يعني (Melaka) ، (sabah) ، (sarawak) و (Pulan pinang) رئيس ايالت، فرماندار ايالتي است.

در كنار مراسم تاجگذاري و جشن تولد پادشاهان و حكمرانان مالزيايي، مراسم فرهنگي سنتي ديگري نيز برگزار ميگردد.

قانون اساسي فدرال مالزي حاكمان فدرال و مقامات ايالتي را بر طبق مفهوم نظام حكومتي فدرال كه اساس ادارة دولت مالزي را تشكيل ميدهد از يكديگر مجزا نموده است.

بدين ترتيب كلية امور مملكتي به استثناء مواردي كه متعلق به زمين، مذهب و سنتهاي رايج در كشور ميباشند در حيطة اختيارات دولت فدرال و ساير موارد در حيطة دادرسي و اختيار مقامات ايالتي قرار ميگيرد.

دولت مالزي به اين نتيجه رسيده است كه توسعة همگام فرهنگ و هنر كشور با توسعه اقتصادي داراي اهميت و اعتبار ميباشد. به همين منظور وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي با اهداف ذيل شروع به فعاليت نمود:

1 ِ پرورش و ايجاد يكپارچگي، اتحاد و هويت ملّي

2 ِ غنيسازي و القاء كيفيتي متوازن و متناسب از زندگي و توسعة سطح اقتصادي و اجتماعي كشور.

3 ِ توسعه صنعت جهانگردي به عنوان صنعتي مهم در جهت كمك به اقتصاد جامعه. بخش فرهنگي وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي مالزي در صدد پرورش شهروندان مالزيايي فرهيخته، آكنده از اعتقادات و ارزشهاي اخلاقي و معنوي ميباشد.

عملكردهاي بخش فرهنگي وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي مالزي به شرح ذيل ميباشد:

1 ِ اجراي تحقيقات و ارائه اسناد محصولات فرهنگي و تأسيس مراكز ثبت و نگهداري اطلاعات به منظور توسعة فرهنگ ملي

2 ِ شناسايي ميراث فرهنگي كشور به منظور نظم و ترتيب بخشيدن و احياي آن

3 ِ طرح ريزي، هماهنگي و كنترل فعاليتهاي فرهنگي در سطوح ايالتي و فدرال، هماهنگ با سياست فرهنگي ملي

4 ِ تدارك امكانات فرهنگي براي گروه هاي هنري به منظور ارائه برنامه هاي هنري به تماشاگران بومي و همچنين جهانگردان

5 ِ افزايش تفاهم فرهنگي و برقراري روابط دو جانبة فرهنگي، هنري با كشورهاي خارجي

شورايي تحت عنوان شوراي مشاور ملي در امور فرهنگي به منظور مشاوره با وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي جهت اجراي سياست فرهنگي ملي كشور مالزي تشكيل گرديده است.

اعضاي اين شورا، جمعي از كارشناسان رشته هاي فرهنگي و هنري از تمامي قوميتهاي كشور مالزي ميباشند.

لازم به ذكر است كه در حدود 1800 ارگان فرهنگي، 14 شوراي فرهنگي ايالتي و 46 شوراي فرهنگي منطقه اي در كشور مالزي مشغول به فعاليت ميباشند. علاوه بر اين مراكز فرهنگي، رشد روزافزوني در تأسيس مراكز غيردولتي هنري ِ فرهنگي تحت عنوان (NGO) در مالزي مشاهده مي شود.

تأسيس چنين مراكز غيردولتي در سطح كشور، رشد مثبت فرهنگي و تقويت و غناي توسعه ملي در حوزه فرهنگ كشور را به دنبال داشته است.

ادارات فرهنگي و هنري به منظور سازماندهي و مديريت برنامه هاي توسعه فرهنگي، حفظ شبكه هاي فرهنگي و نظارت بر فعاليتهاي مؤسسات فرهنگي سراسر كشور، تأسيس يافته است. به منظور افزايش اتحاد ملّي و القاء هماهنگيهاي قومي فعاليتهاي مختلفي از جمله برگزاري فستيوال هنري (Pesta Gawai) ، فستيوال (Pesta kaamatan) ، فستيوال (Pestpantai) ، فستيوالهاي مختلف موسيقي و رقص و برگزاري اردوهاي اجتماعي ِ فرهنگي انجام گرفته است.

گروه هاي فرهنگي ويژه كودكان با ارائه آموزشهاي عملي از قبيل رقص، موسيقي، تئاتر، نقاشي و حكّ كردن حروف بر روي چوب در واقع عشق ورزيدن به فرهنگ را از طريق امور هنري به كودكان القاء مي نمايند.

اقداماتي نظير اجراهاي مختلف موسيقي، نمايشهاي فرهنگي، نوشتن مقالات و تحقيقات و برگزاري همايشهاي فرهنگي در باب زبان و ادبيات مالايايي در جهت تقويت نمودن فرهنگ و هنر توسط مؤسسات فرهنگي گوناگون و سازمانهاي داوطلب و غيردولتي انجام گرفته است. اين گونه برنامه ها نقش حياتي در شكل گيري فرهنگ جامعه، تقويت هويّت ملي، اتحّاد ملي و هماهنگ سازي ارزشهاي اخلاقي همگام با رشد سريع جمعيت دارند.

امكان دستيابي به منابع هنري ملي با تأسيس موزة تاريخ ملي، ساخت بناي يادبود عبدالرزاق، ساخت بناي يادبود عبدالرحمن و تأسيس موزة پردانا (perdana) هر چه بيشتر افزايش يافت.

علاوه بر تلاشهايي كه در جهت حفظ و نگهداري از اماكن تاريخي و بناهاي يادبود شخصيتهاي تاريخي و هنري كه به آگاهي هر چه بيشتر عموم مردم در خصوص ميراث فرهنگي غني منجر مي شود به عمل آمده، تلاشهايي جهت تحقيق بر روي فرهنگ بومي و ديگر فرهنگهاي قومي رايج در كشور در جهت تحكيم هر چه بيشتر غناي فرهنگي و ملي صورت گرفته است. اما در اين راستا بايد گفت كه وزارت اطلاعات كشور نيز نقش مهمي در القاء هويت فرهنگي به عامه مردم مالزي را بر عهده داشته است.

اين وزارتخانه مسؤول هماهنگ سازي و اجراي سياستهاي برقراري ارتباط ملّي از طريق اطلاع رساني ميباشد.

عملكرد وزارتخانه مذكور در سالهاي اخير باعث شده است كه جوامع خارجي و حتي گروه هاي مختلف داخلي درك درست و روشني از سياستها، برنامه ها و فعاليتهاي دولت داشته باشند.

عملكرد صحيح اين وزارتخانه باعث پراكنش سيستماتيك اطلاعات در كليه رسانه هاي الكترونيكي، ارتباطات بين شخصي و رسانه هاي تصويري گرديده است.

اداره اطلاع رساني وزارت اطلاعات وظيفه دارد كه جهت دستيابي به ثبات اجتماعي، اقتصادي و سياسي كشور و در راستاي اصول موجود در (Pukune gara) مبني بر ايجاد كشوري كاملاً توسعهيافته به پرورش جامعه مطلع و آگاه مالزيايي بپردازد.

از جمله فعاليتهايي كه اداره اطلاع رساني وزارت اطلاعات مالزي بر عهده دارد مي توان به جمع آوري و چاپ عكسهايي اشاره نمود كه جنبه هاي مختلفي از وقايع تاريخي، جشنواره هاي فرهنگي و فعاليتهاي اجتماعي ِ فرهنگي كشور مالزي را به تصوير ميكشد.

همچنين اين اداره اقدام به برگزاري نمايشگاههاي دوره اي جهت نمايش دورنماهاي مختلف از سبك زندگي مردم مالزيايي در تمامي ايالات كشور مي نمايد.

مؤسسات هنري

مؤسسات ذكر شده در ذيل نقش عمده اي در اشاعه، جمع آوري، نگهداري و ارتقاء ميراث فرهنگي كشور مالزي ايفا ميكنند:

دايره موزه و اشياء تاريخي در واقع منبع مطلع و رسمي تاريخچة طبيعي و فرهنگي كشور مالزي است كه به اطلاع رساني در زمينه ميراث تاريخي و فرهنگي كشور مالزي به عموم مردم ميپردازد.

اين عمل از راه تحقيق، نمايش موارد متعددي از تاريخچه و فرهنگ كشور و جانوران و گياهان بومي موجود در آن صورت ميگيرد.

اين اداره همچنين مسؤول نگهداري، نظم و ترتيب بخشيدن و مطلع نمودن مردم از تاريخچه كشور و ميراث فرهنگي آن است.

وظايف اصلي دايره موزه و اشياء تاريخي كشور مالزي عبارت است:

1 ِ جمع آوري ِ نگهداري و حفظ فرهنگ ملي و ميراث تاريخي و حفاظت از جانوران و گياهان بومي

2 ِ مستند نمودن آثار تاريخي و فرهنگي موجود در موزه ها و مجموعه هاي هنري

3 ِ اجراي لايحة قانوني مصوّبه 1976 ويژه اشياء تاريخي و ارائه خط مشيها و اصول مشخص در خصوص كشفيات جديد تاريخي

4 ِ تحقيق و بررسي آثار تاريخي و باستاني به منظور اشاعه دانش تاريخي و فرهنگي از طريق برپايي نمايشگاه ِ سخنراني ِ كلاسهاي عملي و هدايت تورهايي به سالنهاي نمايش موزه هاي متعدد موجود در كشور

لازم به ذكر است كه لايحة قانوني مصوبه 1976 اذعان ميدارد كه نگهداري و حفاظت از اشياء تاريخي و باستاني در جهت تقويت و غناي ميراث فرهنگي كشور و حفظ چنين آثار گرانبهايي براي نسلهاي بعدي ضروري است. لازم به ذكر است اين وظيفه بر عهدة دايره موزه و اشياء تاريخي و موزه ملي كشور ميباشد.

موزه هنر ملي بر طبق لايحة قانوني مصوّب سال 1959 تأسيس گرديد؛ اين موزه به عنوان سرپرست و متولّي ميراث فرهنگي كشور مالزي و همچنين اولين مكان رسمي توسعه علوم انساني و هنر در كشور مالزي ميباشد. اين موزه مسؤول جمع آوري آثار هنري كشور مالزي ِ سازماندهي نمايشگاههاي هنري و فرهنگي ِ حمايتهاي مالي از برنامه هاي هنري و فرهنگي چه در داخل كشور و چه در خارج از كشور ِ سازماندهي سمينارهاي هنري ِ همايشها ِ كلاسهاي عملي ِ گردهماييهاي هنري و ارتقاء و آموزش و توسعه هنرهاي تصويري در ميان اعضاي جامعه ميباشد.

موزه ملي تاكنون توانسته است 2000 قطعه از جمله آثار تاريخي، هنري و باستاني را در خود گردآوري كند. موزه مذكور همچنين مسؤول خريد، تهيه و جمع آوري آثار هنري و فرهنگي داخلي و يا خارجي ميباشد.

ساختمان جديد اين موزه مجاور تئاتر ملي و نزديك به ساختمان كتابخانه ملي مالزي بنا شده است. اين ساختمان تازه تأسيس مطابق آخرين پيشرفتهاي علمي و براي نمايش آثار هنري و همچنين تحقيق در خصوص هنرهاي كشور مالزي بنا شده است.

كتابخانه ملي مالزي در سال 1966 به عنوان بايگاني ملي تأسيس شده و در سال 1977 به عنوان دايرة مستقل فرهنگي دولت فدرال شناخته شد.

در لايحه مصوب سال 1972 ويژه كتابخانه ملي و لايحه اصلاحيه مصوب سال 1987 وظايف كتابخانة ملي به طور كامل ذكر شده است.

يكي از اصليترين وظايف كتابخانه ملي جمع آوري و نگهداري مجموعة جامعي از منابع كتابخانهاي است كه ميراث فرهنگي ِ سطح سواد و سطح فكر جامعه را بازگو مي نمايد.

بر طبق لايحه مصوب سال 1986 ويژه امور كتابخانه ها كه جايگزين لايحة مصوب سال 1966 گرديد تمامي ناشرين كشور مالزي موظفاند كه 5 نسخه از كارهاي چاپي (كتابها ِ مجلات ِ نقشهها و جداول) و 2 نسخه از كارهاي غيرچاپي (فيلم ِ ميكروفيلم ِ ويدئو ِ CD هاي صوتي و ديگر رسانه هاي الكترونيكي) خود را نزد كتابخانة ملي مالزي به امانت بگذارند.

از اينرو مي توان گفت كه كتابخانه ملّي مالزي مخزني مركزي جهت ثبت آثار منتشر شده بومي ميباشد.

لازم به ذكر است كه اين كتابخانه علاوه بر ثبت و جمع آوري آثار داخلي و محلي به جستجو و تهيه نسخه هاي منتشر شده در خارج از كشور كه عمدتاً توسط شهروندان مالزيايي مقيم كشورهاي خارجي منتشر شده ميپردازد.

بنابراين از اين رو مي توان گفت كه كتابخانه ملي مالزي به عنوان كاملترين مركز اطلاعاتي كشور مالزي بوده و از اين رو تحقيق درخصوص فرهنگ اين كشور بااستفاده از منابع موجود در اين كتابخانه به سهولت انجامپذير است.

اين كتابخانه حاوي مطالبي در زمينه هاي ادبيات، ميراث فرهنگي، آداب و سنن، صنايع مختلف نظير معماري، منسوجات و جنبه هاي مختلفي از فرهنگ مالزيايي ميباشد و به طور منظم به نمايش اين آثار در سالن نمايش خود ميپردازد.

مركز نسخه هاي خطي زبان مالي در كتابخانه مذكور از جايگاهي جهت نگهداري، جمع آوري و بررسي و تحقيق بر روي نسخه هاي خطي مالي به عنوان بخشي مهمي از ادبيات مالزي و ميراث فرهنگي كشور برخوردار ميباشد.

به عنوان يكي از اشكال كتابشناسي و به جهت گسترش ميراث ادبي كشور، كتابخانه ملي مالزي نشريه هايي تحت عناوين كتابنامه هاي ملي مالزيايي، ضمايم ماهنامه ها و مجلات مالزي، ضمايم كنفرانسهاي مالزي به صورت CD هاي نوري و به صورت كاتالوگهاي دست نوشته به زبان مالي را انتشار داده و در دسترس عموم قرار ميدهد.

بانك اطلاعاتي مالزي شامل مطالب مختلفي از جنبه هاي گوناگون فرهنگ مالزيايي ميباشد كه از طريق internet در دسترس همگان قرار دارد. از جمله وظايف ديگر كتابخانه ملي مالزي تهيه كمك هزينه هاي مالي و ارائه آگاهيهاي حرفه اي به كليه كتابخانه هاي ايالتي كشور ميباشد.

آرشيو ملّي مالزي تمامي مدارك و اطلاعاتي را كه ارزش ملي داشته و جزئي از ميراث تاريخي كشور محسوب ميشوند جمع آوري، ذخيره و نگهداري مي نمايد.

اين آرشيو همچنين خدمات مشاوره به مؤسسات دولتي جهت نگهداري اصولي مدارك قانوني بر طبق لوايح قانوني مربوط به آرشيوها را ارائه ميدهد.

وظيفة اصلي آرشيو ملي كشور مالزي پيگيري، جمع آوري، نگهداري و ثبت انواع مدارك دولتي و خصوصي ميباشد. از اينرو اين آرشيو امكانات تحقيقاتي و منبعي را براي مؤسسات دولتي و عمومي فراهم ميآورد.

اين آرشيو همچنين از آرشيوهاي دولتي نظير آرشيوهاي نخست وزيري نظير عبدالرحمن (اولين نخست وزير مالزي) و عبدالرزاق (دومين نخست وزير مالزي) و آرشيو هنرمندان نظير Pustaka Rumlee حفاظت و حمايت مي نمايد.

مؤسسة فيلم مالزي با عنوان Negara در سال 1946 تأسيس شد. اين مؤسسه مسؤول كمك رساني به دولت در جهت انتقال اطلاعات به جامعة مالزيايي درخصوص سياستها، طرحها، برنامه ها و فعاليتهاي جاري و گذشتة دولت در صنعت فيلمسازي ميباشد.

از جمله وظايف ديگر اين مؤسسة فيلمسازي، توليد فيلمهاي مستند و فيلمهاي متحرك (انيميشن) بوده و علاوه بر اين به ثبت وقايع مهم اجتماعي، فرهنگي و تاريخي در قالب فيلم نيز ميپردازد.

شركت ملي توسعه فيلم تحت لايحه 244 فيلمسازي كشور مالزي در سال 1981 تأسيس شد.

اين شركت با هدف ارتقاء و سهولت در امر توليد و توسعه صنعت فيلمسازي كشور شروع به فعاليت نمود.

وظايفي كه اين شركت بر عهده دارد عبارتند از:

1 ِ ارائه پيشنهادات به وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي و وزارت اطلاعات دربارة سياستها، شيوهها، راهكارها، معيارها و استانداردهايي كه در توليد فيلم مي بايستي به كار گرفته شوند.

2 ِ بالا بردن استانداردهاي صنعت فيلمسازي داخلي از طريق فراهم آوردن امكانات تحقيق و مشاوره براي فيلمسازان

3 ِ هماهنگ نمودن و جهت بخشيدن به فعاليتهاي فيلمسازان با كمك ارگانهاي دولتي

4 ِ ارتقاء و كمك به صنعت فيلمسازي كشور مالزي چه در داخل و چه در خارج كشور. سازمان صدا و سيماي مالزي (RTM) به عنوان يك كانال ارتباطي دولتي برنامه هاي خود را از راه توليد برنامه هاي داخلي و خريد برنامه هاي خارجي تأمين مي نمايد. راديوي مالزي تحت عنوان صداي مالزي 5 هدف عمده ذيل را دنبال مي نمايد:

1 ِ تدارك برنامه هايي با پوششي دامنهدار از سياستها و برنامه هاي دولت به صورتي كه كاملاً قابل درك براي عامة مردم باشد.

2 ِ جلب توجه افكار عمومي و ارتقاء سطح فكري مردم در جهت تفكر به سياستهاي دولت

3 ِ تدارك ابزارهاي مناسب جهت اطلاع رساني عمومي، پرداختن به تحصيلات و اهداف آموزشي و اهداف تربيتي و سرگرم كننده

ارتقاء و گسترش صنايع روستايي و صنايع دستي در زمرة تلاشهايي هستند كه در جهت نگهداري و حفظ ميراث فرهنگي كشور انجام ميگيرند.

مركز بازاريابي و نمايشگاه (kakyanika) به منظور توانمند نمودن مالزياييها جهت نمايش صنايع دستي كشور و شناساندن آن به گروه هاي مختلف قومي تأسيس شده است.

كتابخانه هاي دولتي ِ ايالتي در تمامي ايالتهاي كشور مالزي به چشم ميخورند. عليرغم كتابخانه هاي عمومي كتابخانه هاي ايالتي در هر ايالت تأسيس شده اند كه كتابهايي در زمينه هاي مختلف تاريخي، ادبي، فرهنگي در اشكال مختلف نظير كتابهاي چاپي ِ فيلمهاي ويدئويي و عكس در آنها ديده ميشوند.

موزه ها در تمامي ايالتهاي كشور وجود دارند به عنوان مثال موزه . (sarawak) نمونهاي از ميراث فرهنگي غني گروه هاي قومي ساكن در اين منطقه ميباشد. همچنين پاركها و اماكن فرهنگي در تعداد زيادي از ايالتهاي كشور مالزي به چشم ميخورند نظير پارك فرهنگي (sarawak)

علاوه بر موزه هاي عمومي كه در سطح ايالتها و شهرها به چشم ميخورند همچنين موزه هاي تخصصّي در سطح مؤسسات آموزش عالي نظير دانشگاه مالي و دانشگاه علوم مالزي وجود دارند.

انجمنهايي نظير (PAPITA) انجمن آهنگ سازان، موسيقيدانان و خوانندگان كشور مالزي، انجمن فيلمسازان و انجمن هنرمندان مالزي نقش مهمي در ارتقاء كيفيت آثار هنري در سطح ملي و بين المللي و ارتقاء سطح موسيقي كشور برعهده دارند.

ا

بزارهاي سياست فرهنگي

تمامي سطوح مديريتي (فدرال ِ ايالتي ِ شهرداريها و مؤسسات مختلف) در جهت ارتقاء هنر گام برمي دارند. به طوري كه هر يك از اين ارگانها سهم خاصي از بودجة خود را به فرهنگ و توسعه فرهنگ مالزي اختصاص ميدهند. دولت نيز در اين حين به تشويق شهروندان مالزيايي در جهت خلق آثار هنري و القاء ارزشهاي زيباييشناسي ميپردازد.

به منظور غنيسازي هر چه بيشتر فرهنگ، دولت مالزي در سال 1996 مبلغي بالغ بر 71/73 ميليون (RM) به پروژه هاي فرهنگي و هنري اختصاص داد.

دولت فدرال مالزي تلاشهايي را جهت تقويت و تحكيم بخشيدن به برنامه هاي فرهنگي بعمل آورده است كه از آن تحت عنوان طرحهاي 5 ساله توسعه فرهنگي تعبير مي شود.

اولين طرح 5 ساله ارتقاء سطح فرهنگ بين سالهاي 1970 تا 1976 به اجرا درآمد. دومين طرح 5 ساله ارتقاء سطح فرهنگ بين سالهاي 1971 تا 1975، سومين طرح 5 ساله بين سالهاي 1981 تا 1985، چهارمين طرح 5 ساله بين سالهاي 1976 تا 1980

پنجمين طرح 5 ساله بين سالهاي 1986 تا 1990

ششمين طرح 5 ساله بين سالهاي 1991 تا 1995

و بالاخره هفتمين طرح 5 ساله بين سالهاي 1996 تا 2000 به اجرا درآمدند.

در طي اجراي طرحهاي مذكور، تعداد 4 پارك فرهنگي با هزينهاي بالغ بر 7/6 RM ميليون در شهرهاي (kuantan) (Alorsetar)(Ipoh) و (penang) ساخته شدند.

در همين اثناء كتابخانه ملي مالزي با هزينهاي بالغ بر Rm 35 ميليون در سال 1992، تئاتر ملي مالزي با هزينهاي بالغ بر Rm 95 ميليون و موزه هنرهاي ملي مالزي با هزينهاي بالغ بر Rm 40 ميليون در سال 1998 تكميل گرديدند.

3 ساختمان فوقالذكر همگي نمونه هايي از طراحيهاي منحصربهفرد معماري مالزي ميباشند كه هماكنون در زمرة ديدنيترين اماكن شهر كوالالمپور (kualalumpur) قرار دارند.

دولت از طريق وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي براي كليّه سازمانهاي هنري و فرهنگي موجود در سطح ايالتي، فدرال و بخشي، مؤسسات آموزش عالي، شركتهاي خصوصي و مراكز كاري كه به گونه اي با هنر و فرهنگ در ارتباط نزديك ميباشند كمكهاي مالي اختصاص ميدهد.

اعطاي اين چنين كمكهاي مالي از سوي دولت با هدف ترغيب و تشويق ارگانهاي فرهنگي در جهت سازماندهي و شكل دادن به برنامه هاي هنري و فرهنگي صورت ميگيرد.

بخشي از كمكهاي مالي دولت مالزي به بخش فرهنگ در جدول ذيل آورده شده است:

به منظور ترغيب و تشويق بخش خصوصي نسبت به غنيسازي فرهنگ و احياء ميراث ملّي كاهش ميزان ماليات از طرف دولت براي موارد ذيل در نظر گرفته شده است.

1 ِ واريز كمكهاي نقدي به حساب سپرده وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي جهت حمايت از برگزاري اركسترها ِ تئاترها و ديگر اجراهاي فرهنگي

2 ِ صرف هزينه براي تشكيل و سازماندهي گروه هاي مختلف فرهنگي و هنري داخلي (درون مرزي)

3 ِ واريز كمكهاي نقدي به حساب سپرده دايره موزه و اشياء تاريخي و آرشيوهاي ملّي جهت سرمايه گذاري بر روي تحقيقات و اجراي فعاليتهايي در جهت حفاظت از ميراث ملّي

علاوه بر اين، شركتهايي كه به نحوي در يكي از فعاليتهاي هنري نظير جمع آوري نسخه هاي خطي و... شركت داشته باشند از تخفيفهاي ويژه مالياتي برخوردار خواهند شد.

همچنين بخشهاي فرهنگي خصوصي (غيردولتي) كه به نحوي به رشد و توسعه خدمات كتابخانهاي كمك كنند از معافيت مالياتي كامل برخوردار خواهند شد.

همچنين به منظور افزايش سطح كيفي اجراهاي فرهنگي، به هنرمندان كشور نظير نويسندگان، بازيگران، رقاصان، خوانندگان، موسيقيدانان، شاعران، آهنگ سازان و به طور كلي كليه اشخاصي كه به گونه اي در اجراهاي هنري كشور شركت داشته باشند معافيت مالياتي ارائه ميگردد كه به صورت عدم كسر مبلغ مالياتي از حقوق و مزايايي آنان ميباشد.

دولت مالزي علاوه بر ارائه خدمات كمكي، مشاوره، راهنمايي و... كمكهاي مالي قابل توجهي را صرف ارگانها و مؤسسات فرهنگي هنري مي نمايد. به عنوان مثال در سال 1996 دولت مبلغي بالغ بر RM 480000 جهت اجراي فعاليتهاي فرهنگي گوناگون به مؤسسات فرهنگي غيردولتي پرداخت نموده است.

قانونگذاري

طبق قانون اساسي فدرال تمامي اقشار جامعه با يكديگر برابر بوده و هر يك از حقوق برابر قانوني برخوردار ميباشند.

قانون اساسي همچنين اظهار ميكند كه دين اسلام مذهب اصلي كشور بوده اما مذاهب ديگر در صلح و آرامش قادر به حيات در هر نقطه از بخش فدرال ميباشند.

لازم به ذكر است كه قانون اساسي فدرال مالزي به صراحت اشارهاي بر فرهنگ، هنر و قانونگذاري فرهنگي ننموده است.

مبناي قانون سياست فرهنگي كشور مالزي از عملكرد (لوايح و قوانين) ذيل مشتق شده است:

1 ِ لايحه مربوط به اشياء تاريخي (لايحه 168)

2 ِ لايحه مربوط به موزه ملي هنر مصوّب سال 1958

3 ِ لايحه ثبت قانوني كتابخانه و (كتابها و...) موجود در آن (لايحه 667 A )

4 ِ لايحه ملّي كتابخانه مصوّب سال 1972 ِ لايحه اصلاحيه مصوب سال 1987

5 ِ لايحه آرشيو ملّي مصوّب سال 1966 (لايحه 44)

لايحه اصلاحيه مصوّب 1971 (لايحه 85 A )

لايحه اصلاحيه مصوّب 1993 (لايحه 511)

6 ِ لايحه شركتهاي جذب توريست مصوب 1972

7 ِ لايحه صدا و سيما مصوب 1988 ِ لايحه اصلاحيه مصوب 1997 (لايحه 977 A )

8 ِ لايحه فيلم ِ فيلمبرداري مصوب 1965

لايحه اصلاحيه مصوب 1990 (لايحه 343)

9 ِ لايحه ملّي فيلم مالزي (Perbadanan) مصوّب 1981 (لايحه 244)

اصلاحيه لايحه مصوّب 1984 (لايحه 589)

10 ِ لايحه صنايع دستي مالزي (Perbadanan) مصوّب 1979 (لايحه 222)

11 ِ لايحه تئاتر و اماكن عمومي تفريحي مصوّب 1988 (لايحة 182)

12 ِ لايحه (Bernama) مصوب 1967 (لايحه 449)

اصلاحيه لايحه مصوّب 1990

13 ِ لايحه ماليات بر سرگرميها و تفريحات مصوب سال 1953

اصلاحيه لايحه مصوّب 1973

سياستهاي ناحيه اي

ميراث فرهنگي

كتابخانه ها، آرشيوها، موزه ها و گالريهاي هنري همگي مسؤول نگهداري و حفاظت از ميراث فرهنگي كشور مالزي ميباشند.

در حالي كه كتابخانه ها از ميراث فكري و ادبي نسخه هاي خطي، رسانه هاي چاپي و غيرچاپي حفاظت ميكنند، آرشيوها از اسناد دولتي و تاريخي، موزه ها از ميراث فرهنگي كشور به شكل آثار تاريخي و باستانشناسي و گالريهاي هنري از آثار هنري محافظت مي نمايند.

آموزش فرهنگي

دولت مالزي به توسعه و گسترش برنامه هاي اجتماعي ِ فرهنگي خود ادامه داده و فرصت جهت ادامه تحصيل در رشته هاي هنري را فراهم آورده و با مشاركت كلية بخشهاي فرهنگي در زمينة توسعه و پرورش امور فرهنگي باعث رشد و غناي ملي گرديده است.

سيستم آموزشي كشور مالزي بر آموزش تعليمات اجتماعي و اخلاق در كلية مدارس تأكيد داشته و اين تنها به علّت برطرف نمودن نيازهاي فرهنگي و هنري جامعه چند قوميتي مالزي ميباشد.

نقش آموزش در ارتقاء اتحاد ملّي تنها از طريق اتخاذ برنامه هاي آموزشي منسجم و تأكيد بر تاريخ و فرهنگ كشور ميسر بوده و اين خود سبب شده تا دانش آموزان مالزيايي به درك درست و عميقي از فرهنگها و سنن گوناگون موجود در كشورشان دست يابند.

سيستم آموزشي كشور مالزي همگام با القاي نظم و ترتيب و اخلاق و ارزشهاي مذهبي و معنوي به دنبال اهدافي جهت ارتقاء اتحاد ملّي در كشور ميباشد. رشته هاي موسيقي و سرود در مدارس ابتدايي و دبيرستانهاي مالزي تدريس ميگردد. در مدارس مالزي دانش آموزان به تشكيل گروه هاي موسيقي كُر ِ گروه هاي اجراي نمايشي و... ترغيب و تشويق ميشوند.

مسابقات تئاتر بين مدارس در سطوح ملّي و ايالتي همه ساله برگزار ميگردد. اداره فرهنگي (Rukuntetangga) و اتحاديه ملّي، كلاسهاي يكپارچهسازي ملّي و آموزش انسجام ملي را ترتيب داده و به انجام فعاليتهاي گوناگوني نظير ورزشهاي گروهي ميپردازند.

تمامي اين اقدامات به منظور فراهم آوردن درك و رابطة عميق ميان قاطبة مردم كشور مالزي و همچنين ايجاد فرصتهايي براي مردم به منظور شركت در سازندگي ملّي است.

دوره هاي مختلف آموزشي در رشته هاي هنري و فرهنگي تا سطح دانشگاهي و تحصيلات عالي در دانشگاه مالايا، دانشگاه keban gsaan مالزي، دانشگاه علوم مالزي، دانشگاه putra مالزي، دانشگاه تكنولوژي مالزي و مؤسسه آموزش عالي MARA فراهم ميباشد.

در دانشگاههاي علوم مالزي، دانشگاه kebangsaan مالزي و مؤسسة آموزش عالي MARA دوره هاي مربوط به آموزش فيلمسازي وجود دارد.

تعدادي مؤسسات فرهنگي با دوره هاي آموزشي كوتاهمدت جهت افزايش سطح مهارت و كارداني هنرمندان و كساني كه به گونه اي درگير فعاليتهاي فرهنگي ميباشند در مالزي فعاليت دارند.

كه از جملة اين مؤسسات مي توان به موارد ذيل اشاره نمود: 1 ِ فرهنگستان هنرهاي ملّي كه دوره هاي كوتاه مدت آموزشي در رشته هاي تئاتر، نگارش خلاق، رقص و موسيقي برگزار مي نمايد.

2 ِ مؤسسه صدا و سيما تحت عنوان مؤسسه (Abdul Razak) ، دوره هاي كوتاه مدّت آموزش در باب تدوين فيلم و توليد آن برگزار مي نمايد.

3 ِ مؤسسة خبرگزاري مالزي كه دوره هاي كوتاه مدت متنوعي را در رشته روزنامهنگاري برگزار مي نمايد.

علاوه بر اين، ادارات مختلف تحت نظارت وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي وجود دارند كه دوره هاي آموزشي مختلفي را جهت آموزش علوم هنري و فرهنگي برگزار ميكنند.

فرهنگستان ملي هنر كه تحت نظارت وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي به فعاليت ميپردازد دوره هاي آموزشي مختلف ذيل را براي علاقهمندان برگزار مي نمايد:

دوره هاي نگارش خلاق در باب نمايشنامه نويسي كه تمامي رسانه هاي گروهي نظير تئاتر ِ راديو ِ تلويزيون و فيلم را شامل مي شود.

در طول اين دوره ها دانشجويان با شيوه هاي مختلف تجزيه و تحليل و نقد ادبي نوشتاري آشنا ميگردد.

آموزش موسيقي كه طي آن علاوه بر تأكيد بر آموزش مهارتهاي عملي؛ دوره هاي تئوريكي، آهنگسازي و تصنيف و فلسفه و تاريخچة موسيقي نيز ارائه ميگردد.

كلاسهاي آموزش رقص كه به آموزش تكنيكهاي مختلف رقص آسيايي، مالزيايي و غربي و همچنين رقص موزيكال ميپردازد.

هنرهاي نمايشي

اولين هنر نمايشي سنتي به زبان مالي كه هنوز هم جزء سرگرميها و تفريحات مردم مالزي محسوب مي شود همان تئاتر عروسك گرداني يا خيمه شببازي ميباشد.

سنت نمايشي خيمه شببازي هنوز هم يكي از اصليترين رشته هاي هنري فولكلور در ايالتهاي كلانتان (kelantan) ، (kedah) و ترن گائو (Terenggann) ميباشد.

نمايش خيمه شببازي، تا سال 1970 جزء يكي از مهمترين سرگرميهاي مردم مالزي به شمار ميرفت تا اينكه در دهه 1980 اين نوع نمايش در رقابت با رسانه هاي گروهي نظير تلويزيون، راديو و سينما قرار گرفت امّا در همين زمان با گرفتن شكل جديدتر به خود توانست جايگاه اصلي خود را بازيافته و در دانشگاههاي معتبر مالزي بخشي از آموزش نمايش قلمداد شود. لازم به ذكر است كه طي دهههاي 1940 و 1950 شكل ديگري از سرگرمي مردمي تحت عنوان اُپراي سيّار مالي ظهور يافت.

هنرهاي نمايشي سنتي كشور مالزي به مقدار زيادي تحت تأثير كشورهاي هندوستان و تايلند قرار گرفته و مذهب اسلام و هنر اسلامي بر آن اثر گذاشته است.

انواع رقصهايي كه در كشور مالزي رايج ميباشند عبارتند از:

1 ِ رقص درباري (court dance) كه از منطقة Bugis واقع در مجمعالجزاير Rhiau نشأت گرفته است و در واقع همان حركات رقص قديمي محاورهاي است.

2 ِ رقص rodat كه از منطقة Acheh واقع در سوماترا وارد كشور مالزي شده است.

3 ِ رقص zapin كه با ورود مذهب اسلام به كشور مالزي رواج يافته است.

هنرهاي نمايشي سنتي كه برگرفته و نشأت گرفته از فرهنگ كشور تايلند ميباشند عبارتند از (makyong, menora)

تنوع گروه هاي فرهنگي موجود در كشور مالزي باعث ارتقاء سطح هنر و آشنايي عموم مردم به ويژه جوانان با فرهنگ مالزي و همچنين ارتقاء صنعت جهانگردي شده است.

وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي به منظور ارتقاء سطح هنرهاي نمايشي كشور مالزي چه در سطح ملي و چه در سطح بين المللي به برگزاري جشنواره هاي رقص و تئاتر ملي ميپردازد.

به منظور ايجاد علاقه عمومي در حوزة اُپراي روي صحنه، گروه هاي متعددي از آن در كلية ايالتها تشكيل يافته است.

اجراهاي مختلف و منظم از اين نوع اُپرا در مجتمعهاي توريستي مالزي (MATIC) ، در مجتمعهاي تئاتر ملي، در تالار معروف (Dewan Bandaraya) و در مراكز فرهنگي گوناگون باعث پيشرفت و غناي روزافزون اين رشته از اُپرا گرديده است.

گروه هاي رقص كشور مالزي اغلب گروه هاي مختلف از توريستهاي خارجي را همراهي ميكنند امّا دولت با ارتقاء سطح كيفي و كمي اين هنر سعي در ارتقاء صنعت جهانگردي و معرفي فرهنگ منحصربفرد مالزيايي دارد.

تئاتر تجربي در مجتمع فرهنگي ِ ملّي براي هنرمندان علاقهمند به هنر و جهت ارتقاء سطح كيفي هنرهاي نمايشي برگزار ميگردد. اين مجتمع فرهنگي كه با هزينهاي بالغ بر Rm 195 ميليون بنا گرديده محّل اجراي نمايشهاي حرفه اي كشور ميباشد.

به منظور تشويق هنرمندان جهت نوآوري و خلاقيت هر چه بيشتر و خلق آثار باشكوه هنري و ارتقاء ميراث فرهنگي كشور، دولت مالزي جوائز هنري به هنرمندان برتر اعطاء مي نمايد. اعطاي چنين جوايزي باعث تشويق و ترغيب هر چه بيشتر هنرمندان و عامة مردم گشته و باعث مي شود كه مردم هر چه بيشتر در زمينه هاي فرهنگي، هنري و ادبي مشاركت نمايند.

به منظور تشويق و ترغيب مالزياييها در جهت ارائه آثار هنري برخوردار از سطح بالاي استاندارد، گالريهاي هنري در بيشتر شهرهاي مالزي بنا شده اند.

گالري ملّي هنر، كاتالوگهاي هنري و مقالاتي در باب نويسندگان مالزيايي به چاپ رسانده است. اين گالري در كشور مالزي در واقع نقش سكوي پرتاب را در حيطة هنر ايفا كرده و بسياري از هنرمندان مشهوري را كه امروزه در عرصة هنر مالزي شكوفا شده اند را پرورش داده است.

گالري ملّي همچنين به گروهها و فرهنگسراهاي هنري اجازه نمايشهاي هنري همگاني را داده و در اين راه نيز كمكهاي لازم را به عمل ميآورد. گالري مذكور همچنين ميزباني اهداء جايزة ساليانه philip morris را بر عهده دارد.

علاوه بر فعاليتهاي مذكور، اين گالري همچنين به برگزاري رقابتها و مسابقات هنري ِ فرهنگي ميان مدارس و كتابخانه هاي كشور ميپردازد. به منظور تشويق و ترغيب بخشهاي خصوص و افراد به انجام فعاليتهاي فرهنگي و در زمينة ارتقاء فرهنگ و هنر صندوق پولي نمايش هنري گشايش يافت.

در سال 1996 تعداد 3 بخش خصوصي مبلغي بالغ بر RM 000/250/7 ميليون را در اين صندوق پسانداز نمودند.

از طريق مبالغ پس انداز شده، در اين صندوق، گالري ملّي هنر در حدود RM 576/107 در سال 1973، در حدود 937/902 در سال 1994، در حدود 771/208/1 در سال 1995 و در حدود 679/770 (RM) در سال 1996 را صرف هزينه هاي فراهم آوردن كلكسيونهاي هنري دائمي نموده است.

وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي مالزي همچنين مبلغي بالغ بر RM 5 ميليون را جهت خريد ابزار هنري و وسايل مورد نياز موزه ها و آرشيوها به صورت مشترك در اختيار گالري ملّي هنر، موزه ها و آرشيو ملّي كشور قرار داده است.

ادبيات و صنايع ادبي

كشور مالزي داراي ميراث ادبي غني، افسانهها، اشعار قافيهدار و داستانهاي حماسي و... ميباشد كه اغلب اين موارد به صورت سنتهاي گفتاري از نسلي به نسل ديگر منتقل ميگردند.

دايرة ويژه ادبيات و زبان به ثبت تعدادي از آييننامه هاي گفتاري پرداخته و براي اطلاع رساني به نسل جوان اين آييننامه ها را منتشر نموده است. تعدادي از اين آثار ادبي به صورت كتابهاي درسي در مدارس و آموزشگاههاي عالي تدريس ميگردند.

در سال 1997 كتابخانه ملي مالزي پروژه اي را تحت عنوان ضبط اشعار قافيهدار كودكان مالزيايي بر روي CD هاي نوري و با هزينهاي بالغ بر RM 000/60 به اجرا درآورد.

در سال 1989 دولت، سياست ملي در خصوص كتابخانه ها و سرويسهاي اطلاع رساني را به تصويب رسانده و آنرا به مرحلة اجرا درآورد.

اين سياست خطمشيهاي كلي در خصوص توسعه سيستماتيك كتابخانه ها و سرويسهاي اطلاع رساني و همچنين برطرف نمودن نيازهاي عمده فرهنگي در مناطق حاشيهاي، روستايي و شهري را در بر ميگيرد.

در تحقيقات اخير به عمل آمده درخصوص تاريخچه مطالعه در كشور مالزي رشد و شكوفايي ادبي كشور مالزي 93% برآورده شده است. يك سري از فعاليتهاي سازمان يافته در باب مطالعه نيز از سوي دولت انجام گرفته تا هر چه بيشتر افراد مالزيايي را به خواندن و مطالعة كتاب تشويق و ترغيب نمايد.

از جمله اين فعاليتها مي توان به تشكيل كميته هاي سازمان يافته در جهت ترويج ملي مطالعه، هم در سطح ايالتي و هم در سطح ملي اشاره نمود. از ميان فعاليتهاي سازمان يافته كه در جهت ارتقاء سطح فرهنگ مطالعه و افزايش ساعات مطالعه در كشور مالزي انجام گرفته مي توان به برگزاري نمايشگاههاي كتاب، مسابقات قصّهگويي، سمينارها و مباحثههايي در خصوص مطالعة كتاب، نقل اشعار و تئاتر جوانان و كودكان و افزايش كتابخانه هاي خانوادگي در ميان خانواده هاي مالزيايي اشاره كرد. از جملة فعاليتهاي عمده اي كه در اين راه صورت گرفته مي توان به برگزاري فراخوانهاي شعر با هدف القاء فرهنگ مطالعه و غني سازي فرهنگ مالزيايي اشاره نمود.

طي برنامه 5 ساله هفتم، دولت مالزي مبلغي بالغ بر RM 2 ميليون را به كتابخانه هاي ملي مالزي اختصاص داده است.

كتابخانه ها مخازن علمي و اطلاعاتي ميباشند چرا كه منابع اطلاعاتي علمي و ادبي تحت اشكال گوناگوني و به طور متقارن پردازش شده و براي استفاده هر چه راحتتر در كتابخانه ها و در دسترس عموم قرار ميگيرند.

كتابخانه هاي موجود در سطح كشور مالزي به عنوان مراكز فرهنگي در ارتقاء و گسترش فعاليتهاي فرهنگي نقش داشته و به عنوان منابع آموزشي مطرح ميباشند. دولت مالزي به منظور دسترسي آسان هر شخص به منابع كتابخانهاي و به منظور تأسيس سيستمهاي كتابخانهاي در سطح تمامي ايالات و به جهت اينكه هر يك از اين سيستمها به يك سيستم اطلاع رساني واحد ملّي بدل شود، بودجه اي را در اختيار كتابخانه ملي قرار داده است.

طبق طرح 5 ساله هفتم، مبلغ RM 000/151/78 به توسعة كتابخانه هاي ايالتي اختصاص يافته است.

لازم به ذكر است كه اين بودجه به ساخت و تجهيز كتابخانه هاي ايالتي، روستايي، سيّار و خريد تجهيزات كتابخانهاي تخصيص يافته است.

به منظور تشويق و ترغيب قوه خلاق و دستيابي به تعالي در حوزه ادبيات كشور جايزه ادبي ملي مالزي به فردي اعطا ميگردد كه در يكي از موضوعات نگارش خلاق، ادبيات، نمايشنامه نويسي يا فيلمنامه نويسي فعاليت نموده و اثري شايسته را ارائه نمايد.

مؤسسات و سازمانهايي كه در جهت ارتقاي سطح توليدات ادبي نقش به سزايي ايفا مي نمايند عبارتند از:

1 ِ انجمن نويسندگان مالزي (GAPENA)

2 ِ انجمن مطالعه مالزي

3 ِ انجمن كتابخانه ملي مالزي

امكان نمايش واقعي ميراث فرهنگي ملّي بر روي شبكه (Internet) فرصت جديدي براي كتابخانه هاي مالزي جهت ارائه و معرفي ميراث فرهنگ غني كشور به ساير نقاط دنيا را فراهم آورده است.

موسيقي

اغلب توليدات موسيقي كشور مالزي متعلق به بخشهاي خصوص ميباشد.

مركز انبار كتابخانة ملي مالزي طبق لايحه ويژه ابزار كتابخانهاي مصوب 1986 تقريباً در حدود 400 كاست صوتي كه اغلب در زمينه موسيقي و آواز هستند را در دسترس عموم قرار داده است.

برخي از اين آثار بر روي CD ضبط شده است.

مقدار پول در گردش صنعت موسيقي كشور مالزي تقريباً بالغ بر RM 500 ميليون ميباشد.

با اين حال آوازهاي غربي و موسيقي خارجي حجم عمده اي از اين بودجه را به خود اختصاص داده اند. دولت مالزي به منظور ارتقاء صنعت موسيقي چه در داخل و چه در خارج از كشور به معرفي و به كارگيري سياستهاي جديد مديريتي در صنعت موسيقي ملّي و محلّي اقدام نموده است.

اتخاذ سياست جديد پخش آهنگها و تصنيفهاي محلي به زبانهاي مختلف دنيا توسط ايستگاههاي راديويي محلي، ملّي و خصوصي الزامي شده است.

تلويزيون محلي كشور مالزي هر ساله مسابقات متنوعي در رشتة آواز برگزار ميكند كه در آن جوايزي به بهترين آهنگ، بهترين آهنگساز و بهترين ملودي مالزيايي اعطا ميگردد.

بخش فرهنگي وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي هر ساله به منظور احياء و توسعه موسيقي سنتي و افزايش تعداد خوانندگان و آهنگ سازان موسيقي كلاسيك به برگزاري رقابتهاي موسيقي كلاسيك در سطح ايالتي و ملّي ميپردازد. در زمينة جلوگيري از تكثير غيرمجاز نوارهاي موسيقي و ساير تخلفات موجود در صنعت موسيقي، وزارت تجارت داخلي و امور مصرف كنندگان نقش مهمي در اعمال قانون بر عليه تكثيرهاي غيرمجاز برعهده دارد.

صنايع فرهنگي

نشر كتاب

عمدهترين بخش كتابهاي منتشر شده در كشور مالزي توسط بازار داخلي مورد استفاده قرار ميگيرد. چاپ كتابهاي درسي عمدهترين حجم از نشر كتاب يعني در حدود 70% آثار منتشر شده در كشور مالزي را شامل مي شود. تيراژ كتابهاي درسي بين 7000 تا 10000 جلد متغير است. به غير از كتابهاي درسي، كتابهاي مربوط به كودكان با بالاترين رقم چاپ پس از كتابهاي درسي داراي تيراژي بين 5000 تا 10000 جلد ميباشد. اين در حالي است كه تيراژ كتابهاي منتشر شده با عناوين عمومي داراي تيراژي بين 1000 تا 3000 جلد ميباشند.

در سال 1966 بودجه اختصاص يافته به صنعت نشر و چاپ تقريباً بالغ بر RM 750 ميليون بود.

شوراي ملي گسترش كتاب متشكل از نمايندگاني از انجمنهاي مختلف تجاري كتاب و ادارات دولتي مربوطه ميباشند كه در جهت ارتقاء هر چه بيشتر صنعت كتاب در مالزي ميكوشند.

فعاليت اين شوراها به شرح ذيل ميباشد:

1 ِ ترتيب دادن نمايشگاههاي ملي كتاب

2 ِ حمايت از ناشرين داخلي در جهت شركت جستن در نمايشگاه كتاب فرانكفورت

3 ِ اعطاي جوايز ملي كتاب

4 ِ حمايت از فعاليتهاي تحقيقاتي در زمينة كتاب

5 ِ برگزاري سمينارهاي گوناگون جهت ارتقاء سطح كيفي صنعت كتاب.

از جملة انجمنهاي ديگر كه به طور مستقيم يا غيرمستقيم در رشد و گسترش صنعت كتاب نقش دارند مي توان به انجمن ناشرين مالزي و انجمن كتابهاي تجاري مالزي اشاره نمود. سياست ملي كتاب در سال 1984 جهت ارتقاء صنعت محلي كتاب در كشور مالزي تصويب گرديد، اين سياست كه در سال 1989 توسط دولت به تصويب رسيد بيان ميدارد كه كلية ناشرين كشور مي بايستي جهت افزايش تعداد آثار در تمامي زمينه ها تشويق و ترغيب شده و در آثار خود تمامي سطوح فرهنگي جامعه را مدنظر قرار دهند.

كتابخانه ملي مالزي مركز نگهداري آثار ملي منتشر شده در كشور مالزي ميباشد. اين كتابخانه كليه آثار منتشر شده چه چاپي و چه غيرچاپي را مشمول لايحة ويژه ابزار كتابخانهاي مصوب 1986 نموده است. آمار نشان ميدهد كه نرخ ثابتي از نشريات و كتابهاي منتشر شده در مالزي وجود دارد.

طبق آمار گرفته شده، 3695 عنوان كتاب در سال 1992 و 3799 عنوان كتاب در سال 1993، 4050 عنوان كتاب در سال 1994، 6465 عنوان كتاب در سال 1995 و در نهايت 5843 عنوان كتاب در سال 1996 در كشور مالزي انتشار يافته است.

دستيابي به پيشرفت در صنعت نشر تا اندازة زيادي به ميزان سواد و تعداد افراد باسواد يك جامعه بستگي دارد كه جامعه مالزي نيز از اين قاعده مستثني نميباشد.

روند سرويسدهي و خدمات كتابخانهاي در سراسر كشور و وجود ديگر مراكز تحقيقاتي و علمي تأثير به سزايي در توسعه صنعت كتاب در كشور مالزي داشته است.

كتابخانه هاي كشور مالزي ساليانه در حدود RM 3 ميليون جهت خريد نشريات محلي هزينه مي نمايند. در سالهاي اخير اغلب ناشران مالزيايي به انتشار كتاب و مطالب علمي بر روي CD هاي نوري مبادرت نموده اند.

مطبوعات

طبق لايحة نيازمنديهاي كتابخانه هاي كشور مصوّب سال 1986 گزارش داده شده است كه تقريباً در حدود 88 عنوان روزنامه به زبانهاي مختلف و با ويرايشهاي گوناگون در كشور مالزي وجود دارد.

لازم به ذكر است كه 10% از روزنامه هاي كشور به طور ثابت براي عموم مردم به چاپ ميرسد.

در سال 1996 وزارت اطلاعات اعلام نمود كه تقريباً در حدود 000/586/5 نفر به مطالعه روزنامه، 000/469/2 نفر به مطالعه مجله، 456/6 نفر به مطالعه هفتهنامه و در حدود 000/177/3 نفر به مطالعه مجلاتي كه هر دو هفته يكبار به چاپ ميرسند ميپردازند.

خبرگزاري ملي مالزي (BERNAMA) به تصويب مجلس رسيده و رسماً از سال 1967 شروع به كار نموده و مسؤوليت پخش اخبار عمومي و منافع ملّي كشور مالزي در خارج از مرزهاي كشور را عهده دار ميباشد.

در دهه 1980 خبرگزاري ملي علاوه بر دريافت درآمد دولتي مبادرت به داد و ستد اطلاعاتي با مؤسسات رسانه اي خارجي نموده و توانست از اين راه درآمد خود را افزايش دهد.

طبق آمار، درآمد كل اين خبرگزاري در سال 1996 از راه مبادلات خبري با شركتها و آژانسهاي خبري بر RM 940/649/38 ميليون بالغ گرديد.

مؤسسه مطبوعاتي مالزي با هدف ارتقاء سطح كيفيت و بالا بردن سطح مهارت روزنامه نگاري از طريق آموزش روزنامه نگاران محلي جهت آموزش نحوه جمع آوري خبر و آثار سرمقالهاي و ديگر موارد مربوط به روزنامهنگاري در سال 1974 تأسيس گرديد.

از زمان تأسيس، اين مؤسسه توانسته است طي 190 دورة آموزشي به تربيت حدود 4000 روزنامهنگار در زمينة چاپ و رسانه هاي چاپي تا سال 1994 بپردازد.

اين مؤسسه به عنوان يك سازمان غيرانتفاعي دولتي سالانه بودجه اي بالغ بر RM 000/100 به صورت يارانهاي از سوي دولت دريافت مي نمايد.

ابزارهاي فرهنگي

صدا و سيما (راديو و تلويزيون)

وزارت اطلاعات در سال 1996 اعلام نمود كه تقريباً تعداد 000/876/9 نفر در كشور داراي يك دستگاه تلويزيون در منزل خود ميباشند.

اين آمار همچنين نشان ميدهد كه بالغ بر 000/017/10 بينندة تلويزيون در شبه جزيره مالزي نظارهگر برنامه هاي تلويزيوني ميباشند.

اين آمار همچنين تعداد متوسط افراد مالزيايي را كه داراي دستگاه راديو ميباشند در حدود 000/997/8 نفر اعلام نموده است.

لازم به ذكر است كه راديو و تلويزيون در كشور مالزي هنوز تا سطح زيادي وابسته به برنامه هاي خارجي و تأمين برنامه از آنسوي مرز به ويژه غرب ميباشد و اين مطالب خود تأثير به سزايي بر روي فرهنگ محّلي و بومي كشور برجا گذاشته است.

امّا سياستهاي دولت در مقابله با افزايش سطح برنامه هاي غربي در رسانه هاي گروهي كشور مثبت بوده و توانسته است تا حدي اين مشكل را برطرف نمايد.

از جملة اين سياستها مي توان به حذف ماليات اجناس وارداتي قابل مصرف در پخش برنامه هاي داخلي توسط شركتهاي راديو و تلويزيون محلّي اشاره نمود.

اداره صدا و سيماي كشور مالزي كه وابسته به وزارت اطلاعات است مسؤول ارائه خدمات به راديو و تلويزيون ملي بوده و علاوه بر آن جهت افزايش سطح رشد اجتماعي ِ اقتصادي كشور مالزي موافق با آرمانهاي ملي به اطلاع رسانيهاي گسترده در راديو و تلويزيون ملّي ميپردازد.

در جهت مدرنيزه نمودن و بالا بردن راندمان كار رسانه هاي تصويري كشور دستگاهها و تجهيزات جديد تلويزيوني و راديويي جايگزين دستگاههاي قديمي با بازدهي پايين شده اند.

در پي اين اقدام دامنة ارسال امواج تلويزيون در شبه جزيرة مالزي از 85% به 90% در سال 1995 گسترش يافت. در مدت زمان مشابه دامنة امواج تلويزيوني در ايالتهاي (Sarawak) و (sabah) از 80% به 85% افزايش يافت. اين در حالي است كه دامنه امواج راديويي نيز در ايالتهاي نامبرده تا سقف 80% افزايش داشته است.

لازم به ذكر است كه ساعات پخش برنامه ها در راديو و تلويزيون ملي افزايش يافته است. در كشور مالزي تعداد 6 شبكه ملي راديويي به ثبت رسيده است كه از اين تعداد 3 شبكه راديويي 24 ساعته ميباشند. طبق سياستهاي دولت، ساعات پخش برنامه هاي تلويزيوني از 12 ساعت در شبانهروز به 18 ساعت افزايش يافته است.

لازم به ذكر است كه كلية ايالات كشور مالزي از شبكة انحصاري راديويي محلّي برخوردار بوده كه از اين طريق قادر به رفع نيازهاي جامعه محلي ميباشند.

از جمله سياستهاي ديگر دولت مالزي در جهت ارتقاء كمي و كيفي راديو و تلويزيون كشور، صدور جواز براي اشخاص حقيقي و شركتهاي خصوصي در جهت راه اندازي كانالهاي همگاني تلويزيوني و راديويي ميباشد.

علاوه بر راه اندازي شبكه راديويي خصوصي، ايستگاهها و كانالهاي همگاني و خصوصي تلويزيوني در سال 1995 در كشور مالزي آغاز به فعاليت نمودند.

لازم به ذكر است كه تعداد شركتهاي خصوصي توليد كننده برنامه هاي تلويزيوني از سال (90 ِ 1995)از 150 شركت به 700 شركت افزايش يافته است. همچنين در طي اين مدت تعداد شركتهاي خصوصي كه به كار توليد آگهي هاي بازرگاني تلويزيوني مشغول ميباشند 3 برابر شده و به تعداد 60 شركت افزايش يافته است.

با راه اندازي شبكه هاي تلويزيوني ماهواره اي در كشور مالزي با عناوين (MEASAT) (ASTRO)) (MEASAT و... امكان دسترسي به 30 شبكه تلويزيوني 24 ساعته در اين كشور فراهم آمده است.

صنعت ضبط صدا (موسيقي)

ضبط صدا اساساً متشكل از دوبله و تلفيق صداي اصلي ِ صداهاي اَفِكت و صداهاي موسيقي با يكديگر بر روي يك فيلم است. صنعت ضبط صدا در كشور مالزي توسط بخشهاي خصوصي اداره ميگردد. اين صنعت هنوز در حال رشد بوده و از اينرو سرمايه گذاري بيشتر بر روي تجهيزات و امكانات و آموزش افراد متخصص از جمله اولويتهاي اين صنعت در كشور مالزي ميباشد.

از جمله مؤسسات معروف و متخصّص ضبط صدا در كشور مالزي مي توان به مؤسسه دوبله و ميكس (Rediffussion) ، مؤسسه (Kinegraphic) ، مؤسسة (Booty Boys Music) و مؤسسه (Bhd) اشاره نمود.

فيلم و سينما

وزارت اطلاعات كشور مالزي آماري از متوسط بينندگان فيلم و ويدئو در سالهاي متوالي را به شرح زير ارائه نموده است:

منبع: بخش تحقيقات وزارت اطلاعات

لايحة ملي فيلم (perbadanan) مصوب سال 1981 با هدف ارتقاء سطح كيفي و كمي صنعت فيلم محلي كشور مالزي به تصويب رسيد. مؤسسه (FINAS) در واقع در مقام نظارت و تنظيم فيلمهاي توليد شده در كشور مالزي ميباشد.

در سال 1996 اين مؤسسه در حدود 1133 عنوان فيلم تجاري ضبط شده در كشور مالزي با هزينهاي بالغ بر RM 421/183/76 ميليون را نظارت و تنظيم نموده است.

افزايش قابل توجهي در ميزان درآمد ناخالص اين مؤسسه از زمان راه اندازي آن يعني RM 181/829/2 ميليون در سال 1989 تا 200/819/6 در سال 1996 به چشم مي خورد.

سياست ملي فيلم در سال 1997 و با هدف افزايش سطح استاندارد و راندمان فيلمهاي كشور مالزي از لحاظ زيباييشناسي، كيفيت و افزايش توليد به تصويب رسيد.

از جمله اهدافي كه اين سياست دنبال ميكند عبارتند از:

1 ِ ايجاد عواملي به عنوان كاتاليزور در جهت رشد و توسعه صنعت فيلم مالزي

2 ِ بالا بردن سطح كيفيت فيلمهاي محلي

3 ِ تأكيد بر وجود آميزهاي از نمايش بخشي از فرهنگ و ارزشهاي انسان دوستانه در فيلمها

طبق طرح مصوب سهولت توليد فيلم، مؤسسة FINAS مأموريت دارد كه مواد خام ِ تجهيزات توليد فيلم و امكانات تدوين و... را براي فيلم سازان مهيا نمايد.

طبق اين طرح، دولت به مؤسسة FINAS اين اجازه را ميدهد كه در قالب كمكهاي مالي بتواند سازمانها، ارگانها يا افرادي را كه به طور مستقيم يا غيرمستقيم در توسعه صنعت فيلمسازي كشور كوشا ميباشند تحت پوشش خود درآورد.

اين طرح همچنين به انجمن توليدكنندگان فيلم و انجمن روزنامه نگاران مالزي اين اجازه را ميدهد كه بتوانند در جشنواره هاي فيلم، سمينارها و كلاسهاي عملي حضور پيدا كنند.

طرح مذكور همچنين امكان بورس تحصيلي براي آن دسته از دانش آموزان كه قصد ادامه تحصيل در رشته سينما را داشته باشند فراهم ميآورد.

بر طبق لايحه سرمايه گذاري مصوب سال 1986 دولت مزايايي را براي آندسته از توليد كنندگان كه در جهت توليدات فيلم كشور پيشگام باشند مطابق ذيل در نظر گرفته است:

1ـ كاهش ماليات بر مبلغ سرمايه گذاري شده در صنعت فيلمسازي

2ـ تخفيف 5 درصدي ماليات بر درآمد فيلمسازان

3ـ تشويق و مشاركت در امر صدور فيلم داخلي به كشورهاي خارجي

4ـ اختصاص معافيت مالياتي براي خريد ابزار آلات و تجهيزات فيلمسازي انجمن ملي فيلم مالزي در جهت كمك هر چه بيشتر به غناي فرهنگ مالزي، به نمايش وقايع مستند تاريخي، فيلمهاي آرشيوي، و فيلمهاي متحرك مبادرت مي نمايد.

در سال 1996 اين انجمن 6 فيلم مستند درخصوص فرهنگ كشور مالزي توليد نمود. علاوه بر 6 فيلم مذكور به توليد 3 فيلم از جشنواره هاي مختلف، 47 فيلم اجتماعي و 18 فيلم آموزشي پرداخت.

در اواخر دهه 1970 با توسعه تكنولوژي رسانه اي در كشور مالزي صنعت ويدئو گسترش يافته و تجهيزات ويدئويي به بازارهاي مالزي سرازير شدند.

در سال 1984 دايره سانسور و نظارت فيلم مالزي اعلام نمود كه بالغ بر 3145 مركز ويدئو در سراسر كشور وجود دارد.

با افتتاح مجتمع آموزش فيلم و ويدئوي FINAS امكان توليد فيلم و ويدئو در كشور براي افراد مستعد فراهم آمد.

دولت مالزي به منظور افزايش سطح كيفيت نمايشهاي محلي، صدا و سيما و صنعت فيلم كشور، بودجه اي بالغ بر RM 50 ميليون جهت تدارك برنامه هاي آموزشي ويژه به توليد كنندگان، تكنسينها، فيلمبرداران، مهندسين سيستمهاي صوتي و تصويري و همچنين خريد تجهيزات و امكانات فني تلويزيوني اختصاص داده است.

توسعه فرهنگي

همانگونه كه كشور مالزي به سمت توسعه تا تبديل شدن به كشوري كاملاً پيشرفته و قومي پيش ميرود همچنين در صدد تأسيس شهري (Digital) با نام مركز پيشرفته رسانه هاي چند گانه (MSC) ميباشد.

اين شهر قرار است كه در زميني به مساحت 15 كيلومتر در جايگاهي با فاصله 50 كيلومتر از فرودگاه بين المللي كوالالمپور بنا گردد.

مركز (MSC) در واقع مركز فرماندهي و كنترل توسعه و پيشرفت كشور مالزي بر اساس سياست مبتني بر دانش و اطلاعات روز ميباشد.

مركز مذكور در واقع ادارة مركزي طراحي و بازاريابي صنايع و رسانه هاي چندگانه كشور مالزي محسوب ميگردد.

در اين راستا دولت مالزي مراكز نرمافزاري موجود در كشور را با هدف توسعة ميراث فرهنگي و پيوستن به رسانه هاي چندگانه تشويق و ترغيب مي نمايد. بخش خصوصي نظير مؤسسه Cosmopint نيز به توليد windows در كشور مالزي پرداخته و اين در حقيقت، گذر انفعالي از سنتيسازي به سمت مدرنيزهسازي در كشور مالزي ميباشد.

اين مؤسسه مبلغي بالغ بر RM 000/60 به كتابخانه ملي مالزي كمك مالي نموده تا اين كتابخانه اشعار قافيهدار با نقاشيهاي كودكانه را براي كودكان مالزيايي به چاپ رساند.

وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي، بانكي براي دادههاي فرهنگي كشور تأسيس نموده و از اين طريق به جمع آوري منابع جامع در خصوص ميراث فرهنگي ملّي اقدام نموده است.

اين مركز با بيشتر مراكز فرهنگي، مؤسسات علمي، مؤسسات تحقيقاتي، كتابخانه ها، موزه ها، آرشيوها و بخشهاي خصوصي كشور كه جنبه هاي مختلفي از محصولات فرهنگي مالزي را در خود دارند فعاليت مي نمايد.

روابط بين المللي فرهنگي

روابط فرهنگي كشور مالزي با كشورهاي خارجي تحت نظارت وزارت امور خارجه و وزارت فرهنگ، هنر و جهانگردي صورت ميگيرد.

فعاليتهاي فرهنگي خارج از كشور توسط سفارتخانه ها، مؤسسات فرهنگي و همچنين توسط مؤسسات دانشجويي مالزي سازماندهي ميگردد. بزرگداشت روز استقلال كشور مالزي از جملة اين فعاليتها ميباشد. كشور مالزي بطور فعال با كميته فرهنگي و اطلاع رساني اتحاديه ملل جنوب شرقي آسيا (ASEANِcocl) ارتباط دارد.

اين كميته در واقع بستري براي تفاهم دوجانبه و تبادل افكار و عقايد ميان 9 كشور عضو ASEAN در زمينه هاي فرهنگي و اطلاع رساني را فراهم آورده است. كميتة فرهنگي (ASEAN) يعني ASEANِcol متشكل از كميتة كاري در خصوص هنرهاي نمايشي و تصويري، كميتة كاري در خصوص آثار ادبي و كميته كاري در خصوص بررسي مطالعات اتحاديه ملل جنوب شرقي آسيا ميباشد.

اين كميته همچنين بررسي تحقيقات، پروژه ها و آثار انتشار يافته در زمينه هاي مختلف فرهنگي كشورهاي عضو ASEAN را برعهده دارد.

همچنين كشور مالزي با انجمن منطقه اي باستانشناسي و هنرهاي زيبا (SPAFA) ارتباط نزديك دارد.

انجمن مذكور وظيفة اطلاع رساني در خصوص فعاليتهاي ارزشمند انجام گرفته در زمينه هاي باستانشناسي و فرهنگي در منطقه را بر عهده دارد.

تبادلات بين المللي ميان اعضاء فرهنگستانهاي مختلف، دانشمندان، هنرمندان، نويسندگان، بازيگران، نوازندگان موسيقي و نمايشنامهنويسان همگي تحت نظارت كميته فرهنگي و اطلاع رساني (ASEAN) و مركز باستانشناسي و هنرهاي زيبا (SPAFA) صورت ميگيرد.

كنگره كتابخانه هاي كشورهاي آسياي جنوب شرقي (CONSAL) كه كنفرانسهاي 6 ماهه خود را در زمينة فرهنگ برگزار ميكند متعهد شده است كه كتابخانه هاي موجود در آسياي جنوب شرقي نگهداري و حفاظت از اطلاعات و بانك دادههاي مربوط به ميراث فرهنگي منطقه را بر عهده خواهند داشت.

لازم به ذكر است كه كشور مالزي نيز جزء يكي از كشورهاي متعهد ميباشد.