سياست فرهنگي ويتنام

مقدمه

جمهوري سوسياليستي (جامعهگراي) ويتنام در جنوب شرقي قارة آسيا واقع گرديده و با كشورهاي چين، لائوس، كامبوج و همچنين درياي چين هم مرز ميباشد.

وسعت اين كشور در حدود 600/329 كيلومتر مربع برآورد گرديده است.

طبق آخرين آمار بدست آمده در سال 1989، 79 درصد از 65 ميليون سكنه اين كشور روستايي ميباشند.

در اين كشور حدوداً 60 اقليت قومي زندگي ميكنند كه از آن جمله مي توان به اقوام خمر (khmer) ، cham ، Muong و تايلندي (Thai) اشاره نمود.

گفتني است كه زبان و فرهنگ اقوام فوق از قوم ويتنامي تحت عنوان (koinh) كاملاً مجزا و متفاوت ميباشد.

در حدود 85% از جمعيت كشور باسواد بوده و از اين مقدار 20 درصد به آموزش حرفه اي و تمام وقت مشغول ميباشند.

به علت وقوع جنگ و اثرات و ذهنيتهاي منفي به جامانده از آن انعقاد قراردادهاي مالي و فرهنگي اين كشور با غرب و كشور آمريكا غيرمنطقي تشخيص داده شده است.

د

ستورالعملهاي كلي سياست فرهنگي

سياستهاي فرهنگي كشور ويتنام تحت عنوان برنامه هاي توسعه اجتماعي و تحت نظارت و اجراي اصول سوسياليسم طرح ريزي گرديده است.

از جمله اهداف سياستهاي فرهنگي دولت ويتنام مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:

1- ارتقاء سطح دانش مردم در حوزه فرهنگ، علوم و هنرهاي زيبا به خصوص در ميان طبقة كارگر كشور

2- توجه به زندگي فرهنگي و ارتقاء آن در مناطق ييلاقي و دورافتادة كشور

3- برقراري هماهنگي ميان رشد اقتصادي و فرهنگي كشور

از جمله فعاليتهايي كه در جهت تحقق بخشيدن به اهداف سياستهاي فرهنگي دولت انجام گرفته مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:

1- اجراي اصلاحات آموزشي و معرفي سيستم آموزش همگاني براي كليه افراد كشور

2- گنجاندن آموزش زيباشناسي و هنرهاي زيبا و هنرهاي نمايشي در برنامة آموزشي مدارس كشور

3- يكسانسازي فعاليتهاي فرهنگي - بومي در سراسر كشور

4- حفاظت و نگهداري از آثار، اشياء و بناهاي يادبود تاريخي و مراكز فرهنگي هنري باستاني كشور

ساختارهاي سازماني و اداري

سازمانهاي دولتي و نيمه دولتي

وزارت فرهنگ كشور ويتنام در واقع مقام ارشد كشور در زمينة نظارت، اداره و حمايت از مراكز مختلف هنري، مؤسسات هنري، موزه ها، سالنهاي تئاتر، استوديوهاي ورزشي، دانشكدهها و مراكز علمي و فرهنگي ميباشد.

از جملة مؤسسات و واحدهايي كه تحت نظارت و سرپرستي وزارت فرهنگ ويتنام اداره ميگردد مي توان به انجمن تئاتر، انجمن موسيقي و رقص، انجمن هنرهاي زيبا، اداره موزه شناسي، انجمن موسيقي شهر Hochiminh ، مؤسسه تحقيقات تاريخي، مؤسسه تحقيقاتي هنرهاي زيبا، مؤسسه تحقيقاتي تئاتر، مؤسسه آرشيو فيلم، موسسة آرشيو فيلم Hochiminh ، موزه هنرهاي زيبا، موزه تاريخ، موزه انقلاب، اداره فرهنگ عامه، پخش فيلم ويتنام، اداره فيلم، انجمن فيلم شهر Hochiminh ، انجمن هنرهاي زيباي ويتنام با نام (vinacancert) ، تئاتر (cheo) ، تئاتر (Tuon) ، تئاتر گفتاري، تئاتر نو، تئاتر جوانان، تئاتر با موسيقي، تئاتر عروسكي، تئاتر موزيكال، سالن اصلي فرهنگ، گروه نوازندگان آواز فولكلور، اتحادية سيرك ويتنام، استوديوي ضبط صدا، استوديو ملي هنرهاي زيبا، مدرسة فيلم ويتنام، مدرسة فيلم و تئاتر، مؤسسه موسيقي ويتنام، مدرسه رقص ويتنام، دانشكده هنرهاي زيبا، دانشكده هنرهاي زيباي شهر Hochiminh ، دانشكده هنرهاي دراماتيك شهر Hochiminh و دانشكدة حرفه ايهاي فرهنگي اشاره نمود.

شعبات فرهنگي، كتابخانه ها، روزنامه ها و ايستگاههاي راديو در كلية 40 ايالت كشور وجود دارند.

همچنين شوراهاي فرهنگي در هر يك از 469 بخش، شهر و شهرك اين كشور داير ميباشند.

مؤسسات و امكانات فرهنگي

اخيراً سازمان هنري ويتنام شروع به فعاليت نموده است. سازمان مذكور در واقع بنگاه رايزني هنري ميباشد كه در آن برگزيدهاي از گزارشات فرهنگي تهيه شده در داخل كشور، امكانات تأسيس مراكز فرهنگي در جهت توسعة تجاري كشور مورد بحث و بررسي قرار ميگيرد.

ابزارهاي سياست فرهنگي

تأمين بودجه فعاليتهاي فرهنگي

دولت ويتنام مسؤوليت طرح ريزي و پرداخت بودجه به حوزه هاي مختلف فرهنگي بخصوص بخشهاي دولتي در جهت ارتقاء هر چه بيشتر سطح فرهنگ كشور را بر عهده دارد.

قانونگذاري

قوانين ويژة فرهنگ و هنر كشور در اصول 37، 38، 39، 44، 45، 46 و 49 فصل سوم قانون اساسي كشور ويتنام قيد شده است.

سياستهاي ناحيه اي

ميراث فرهنگي

در سال 1990 سازمان علمي، فرهنگي، هنري ملل متحد (UNESCO) اقدام به سلسله فعاليتهاي سازمان يافته در جهت بازسازي و حفاظت آثار و بناهاي تاريخي شهر Hue و ديگر ميراثهاي فرهنگي كشور ويتنام نمود.

علاوه بر كمكهاي سازمان يونسكو دولت ژاپن نيز مبلغي بالغ بر 000/100 دلار آمريكا جهت بازسازي و مرمت شهر سلطنتي Hue به اين امر اختصاص داده است.

كشور ويتنام بواسطة صنايع هنري نمادين خود تحت عناوين (cheo) و (tuoug) بسيار شناخته شده ميباشد.

آموزشهاي هنري

شبكه اي از مدارس هنري و فرهنگي در سطح كشور ويتنام وجود دارند كه از سوي حوزه هاي فرهنگي ايالتي و ادارات فرهنگي شهرهاي كشور نظارت و حمايت ميگردند.

صنايع فرهنگي

كشور ويتنام از نظر توليد و مالكيت صنايع فرهنگي در رتبة بسيار پاييني در ميان كشورهاي آسيايي و به خصوص كشورهاي جنوب شرقي آسيا قرار دارد. به طوري كه طبق آمار بدست آمده در سال 1987 تنها تعداد 99 دستگاه راديو و 34 دستگاه گيرنده تلويزيون به ازاء هر 1000 شهروند ويتنامي وجود داشته كه اين رقم بسيار ناچيز ميباشد.

توسعه فرهنگي

دولت ويتنام در جهت احقاق توسعه فرهنگي كشور و شكل گيري مشاركتهاي هنري مردمي گام برداشته و به تشويق هر چه بيشتر اين گونه مشاركتها ميپردازد.

در واقع، هدف اصلي دولت ويتنام از برقراري چنين مشاركتهايي بهره گيري از تمامي طبقات و سطوح مردم، حتي كشاورزان و صنعتگران كشور در جهت آشنايي با فرهنگ و هنر از طريق اجراي نمايشهاي گوناگون هنري و فرهنگي ميباشد.

روابط بين المللي فرهنگي

دولت ويتنام قراردادهاي فرهنگي با 38 كشور جهان منعقد نموده و به داد و ستدهاي هنري و فرهنگي با 100 كشور جهان ميپردازد.

كشور ويتنام عضوي از سازمان علمي، تربيتي و فرهنگي ملل متحد (UNESCO) و نماينده فرهنگي سازمان يونسكو در قاره آسيا ميباشد.

لازم به ذكر است كه كشور ويتنام تنها به عنوان يكي از نمايندگان فرهنگي سازمان يونسكو در قاره آسيا بوده و كشورهاي ديگر آسيايي نظير ژاپن، كره و چين نيز عضوي از اين گروه ميباشند.