9 مرداد 1389

آسيا و استراليا

ايران

چين

هندوستان

اروپا

ايرلند

انگلستان

سوئد

فرانسه

آفريقا

ليبي

آمريكاي شمالي و جنوبي

كانادا

 جستجو در پايگاه:
 

معرفي شورا

دبيرخانه شورا

مصوبات شورا

پژوهشهاي فرهنگي

نهادهاي فرهنگي

نقشه پايگاه

صفحه اصلي > پژوهشهاي فرهنگي > نظام آموزشي كشورهاي جهان > نظام آموزشي چين

  • چشم انداز سياسي-اقتصادي و علمي
  • سياست هاي آموزشي
  • ساختار نظام آموزشي
    • آموزش پيش دبستاني
    • آموزش پايه
    • آموزش همگاني
    • آموزش پيش دانشگاهي
    • مقطع آموزش ابتدايي
    • مقطع آموزش متوسطه
    • آموزش عالي
    • آمار تحصيلي
    • مؤسسات پايه
    • آموزش بزرگسالان
    • آموزش غير رسمي
    • آموزش فني حرفه اي
    • آموزش اقليت هاي قومي
    • آموزش معلمان
    • آموزش زنان
    • آموزش اخلاق
    • تكنولوژي آموزشي
  • اصول و اهداف آموزشي
  • اولويت هاي آموزشي
  • برنامه ريزهاي آموزشي
  • طرح هاي آموزشي
  • توسعه آموزشي
  • كتابخانه ها و خدمات اطلاع رساني
  • پارك هاي علمي
  • معضلات آموزشي
  • اصلاحات سياسي-اقتصادي
  • اصلاحات آموزشي
  • قوانين آموزشي
  • همكاري ها و تبادلات بين المللي آموزشي
  • مديريت آموزشي
  • هزينه هاي آموزشي

ساختار نظام آموزشي > آموزش پيش دانشگاهي


آموزش پيش دانشگاهي

تاريخچه

تا قبل از پايه گذاري جمهوري خلق چين در سال 1949 ، آموزش پيش دانشگاهي در چين بسيار عقب افتاده بود . طي سال 1946 كه سال اوج توسعة آموزشي محسوب مي گردد؛ كشور چين تنها از 1300 مدرسه پيش دبستاني، 289 هزار مدرسه ابتدايي و 4266 هزار مدرسه متوسطه برخوردار بود. پس از سال 1949 دولتهاي محلي و مركزي كشور توجه عمده اي به آموزش پيش دانشگاهي معطوف داشته و به تخصيص منابع مالي، انساني و مادي زيادي به حوزه آموزش مبادرت نمودند. در سال 1978، با پذيرش سياست اصلاح و گشايش درهاي كشور به دنياي بيرون، آموزش پيش دانشگاهي وارد عصر نويني از پيشرفت گرديد. طي سال 1985، كميتة مركزي حزب كمونيست چين به صدور بيانيه اي با عنوان « تصميماتي در خصوص تغييرات ساختار آموزشي» مبادرت نمود كه بر اصل پاسخگوي حكومتهاي محلي در خصوص ارائه برنامه هاي آموزش پيش دانشگاهي استوار بود. سياست گذاري جديد، به عنوان انگيزه اي براي حكومتهاي محلي به ويژه بخش ها و شهرستان ها مطرح بود. طي سال 1986، كنگره خلق چين مبادرت به اعلان قانون آموزش پايه در جمهوري خلق چين نمود. بر اين اساس، آموزش پيش دانشگاهي بر پايه قانوني محكم بنا گرديد. طي سال 1993، كميتة مركزي حزب كمونيست چين و مجلس ايالتي متفقاً به صدور اعلامية «راهنمايي هايي در خصوص تغييرات و پيشرفت آموزشي كشور چين» مبادرت نمودند. اعلاميه مذكور در جهت روشن شدن جهت ها و سياست هاي اساسي ويژه آموزش پيش دانشگاهي طي قرن بيست و يكم صادر گرديد. در اوايل سال 1999، مجلس ايالتي همچنين به تصويب راهكار عملي جهت احياء آموزش طي قرن بيست و يكم» مبادرت نمود. راهكار فوق كه توسط وزارت آموزش طراحي و قاعده بندي يافته بود بر استراتژي تقويت چين در حوزه علوم، فن آوري و آموزش استوار بود. هدف اصلي ارائه راهكار فوق طراحي برنامه كار تغييرات و توسعة آموزش بين دو قرن بر اساس «قانون آموزش جمهوري خلق چين» و اعلاميه « راهنمايي هايي در خصوص تغييرات و پيشرفت آموزش در چين» بود. در ژوئن سال 1999، كميتة مركزي حزب كمونيست چين و مجلس ايالتي متفقاً به اعلان مصوبه تعميق تغييرات آموزشي و پيشبرد كامل كيفيت آموزش مبادرت نمودند. لازم به ذكر است كه مصوبه مذكور در جهت بنا نهادن آموزش اساسي سوسياليستي با خصوصيات چيني طي قرن بيست و يكم صادر گرديد. طي 50 سال اخير، از زمان پايه گذاري جمهوري خلق چين، آموزش پيش دانشگاهي در چين به موفقيت هاي فراواني نائل آمده است به نحوي كه مطابق آمار بدست آمده در پايان سال 1998، كشور چين از 181400 مدرسه پيش دبستاني با 24030300 دانش آموز، 609626 مدرسة ابتدايي با 139538000 دانش آموز، 63940 مدرسة مقدماتي متوسطه (Junior) با 53630300 دانش آموز و 13900 مدرسة تكميلي متوسطه (Senior) (سه سال آخر متوسطه) با 9380000 دانش آموز و 1535 مدرسه استثنايي با 358400 دانش آموز برخوردار مي باشد.

نهادهاي مركزي

دولت مركزي به تعيين خط مشي آموزش پيش دانشگاهي مبادرت مي نمايد و اين در حالي است كه مسووليت مديريت مراكز سطوح مختلف آموزشي بر عهده دولت هاي محلي مي باشد. وزارت آموزش نيز به طبقه بندي قوانين، سياست ها و برنامه ريزي كلي و اجزاء اساسي سيستم آموزشي كشور مبادرت مي نمايد. گفتني است كه نظارت مستقيم وزارت آموزش در جهت پايه ريزي اصول ويژه آموزش معلمان، آموزش در مناطق فقير و اقليت نشين و نظارت كلي بر عملكرد ادارات آموزش محلي صورت مي گيرد.

دولت هاي ايالتي نيز عهده دار مسووليت اجراي كامل برنامه هاي آموزش پيش دانشگاهي در حوزة حكومتي خود مي باشد. كه از آن جمله مي توان به طراحي و گسترش سياست ها و برنامه ريزي آموزشي در مدارس محلي ابتدايي و متوسطه، سازماندهي، ارزيابي و اجراي سياست هاي ويژه آموزش پايه، ارائه برنامه هاي آموزشي ويژه مناطق فقير و اقليت نشين و تامين كمك هاي مالي مناطقي از كشور كه هزينه هاي آموزشي كافي برخوردار نمي باشند، اشاره نمود. دولتهاي محلي نيز عهده دار مسؤوليت اصلي آموزش پايه مشتمل بر مديريت مسائل مالي آموزشي، انتصاب و مديريت معلمان و رؤساي مدارس و تعيين خط مشي هاي آموزشي مراكز آموزش ابتدايي و متوسطة مي باشند. حكومت مركزي نيز به تشويق مشاركت فعال شهروندان چيني جهت احداث و ادارة مراكز آموزش ابتدايي و متوسطه (مشتمل بر مراكز آموزش پيش دبستاني) مبادرت مي نمايد. دولت چين عهده دار مسؤوليت جذب مشاركت كليه اقشار و بخش هاي جامعه در جهت ارتقاء سطح كيفي و كمي برنامه هاي آموزشي مي باشد. مراكز پيش دبستاني، مدارس ابتدايي و متوسطه به واسطه برقراري اتحاد و همكاري ميان مؤسسات و كميته هاي محلي يا روستايي مورد حمايت واقع شده، شوراهاي آموزشي شكل گرفته و مبادرت به جلب حمايت بخش هاي گوناگون اجتماعي براي مدارس مي نمايند.


كليه حقوق اين پايگاه متعلق به دبيرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي مي باشد. شرايط استفاده

ارتباط با مدير پايگاه: webmaster@iranculture.org